«آلفرد تايرماهان» «١» براى توصيف منطقه بين خاور دور و خاور نزديك «٢» به كار رفت. وى اين پيشنهاد را طى مقاله‌اى پيرامون دشوارى‌هاى خليج فارس براى انگليس در «نشريه نشنال ريويو» مطرح كرد. اندكى بعد، اين واژه از سوى روزنامه تايمز لندن و سپس در مكاتبات رسمى دولت انگليس، وآن‌گاه توسط دولت‌هاى انگليس و آمريكا در جنگ جهانى اول و دوم، مورد استفاده قرار گرفت. تأسيس اسرائيل غاصب در خاورميانه و نيز آغاز و تداوم جنگ‌هاى متعدد اعراب «٣» و رژيم صهيونيستى و افزايش اهميت جهانى نفتِ منطقه خاور ميانه باعث كاربرد گسترده‌تر اين واژه شد. «٤» واژه خاورميانه در يكى از محدودترين تعريف‌ها، به منطقه نفوذ انگليس در فاصله دو جنگ جهانى اول، دوم؛ يعنى به فلسطين و ماوراى اردن و عراق اطلاق مى‌شد. امّا در حال حاضر خاورميانه شامل: كشورهاى ايران، تركيه، اردن، مصر، قبرس، شبه جزيره عربستان، «٥» عراق، فلسطين، سوريه، لبنان و سودان است. «٦» ٢- ١- ١- اهميت منطقه خاورميانه‌ اين منطقه از جنبه‌هاى ذيل داراى اهميت است:
الف- سياسى: بررسى سياسى منطقه، در بردارنده نكات دقيقى است كه در شناخت ريشه‌هاى بحران‌هاى سياسى آن، كمك مؤثرى مى‌كند. برخى از مهم‌ترين اين مسائل عبارتند است:
١- مهم‌ترين و عميق‌ترين بحران سياسى خاورميانه، مسأله فلسطين است. ريشه اين بحران به اواسط قرن سيزدهم شمسى و اواخر قرن نوزدهم ميلادى بر مى‌گردد. زمانى كه‌