«ايران و قضيه ايران» و «سردنيس رايت» كاردار سفارت بريتانيا در تهران در كتاب «انگليسى‌ها در ايران» حاكميت بندر لنگه و جزاير اطراف را از آن ايران دانسته‌اند. «١» ٦- ٢- ٣- سلطان نشين عمان «٢» عمان كه اينك كشور پادشاهى يا سلطان‌نشين عمان ناميده مى‌شود، پيش از اين، به تمامى نواحى شرق شبه جزيره عربستان اطلاق مى‌شد. ولى بعدها اين ناحيه، به عمان متصالح، يعنى امارات متحده عربى و سرزمين اصلى مسقط و عمان تقسيم گرديد. بخشى از خاك عمان، شبه جزيره مسندم يا رأس المسندم است كه امارت‌هاى فجيره و شارجه آن را از بخش وسيع مركز و جنوب جدا مى‌كنند. ميزان بارندگى در مناطق جنوبى (ظفار و صلاله) بر خلاف مناطق مركزى و شمالى، زياد است، و ظفار به علت شدت بارندگى ناشى از تأثير بادهاى باران‌آور موسمى اقيانوس هند، به كوهستانى سبز تبديل شده، و به اين نام نيز معروف گشته است. اين كشور داراى چند جزيره كوچك و بزرگ در دهانه تنگه هرمز و درياى عرب است كه جزيره مصيره يكى از بزرگ‌ترين، آن‌ها به شمار مى‌رود. جزيره مصيره از دير باز پايگاه نظامى انگليس بود و سپس از سوى آن كشور در اختيار آمريكا قرار گرفت. اين جزيره هم اينك مركز استقرار نيروى واكنش سريع آمريكا در منطقه و محل ايستگاه تقويتى B. B. C. است.
جمعيت عمان بر پايه سرشمارى ١٣٧٢/ ١٩٩٣ اندكى بيش از دو ميليون نفرند كه يك چهارم آنان، غير عمانى و مهاجرند. تعداد مهاجرين عمان در مقايسه با ساير كشورهاى عربى منطقه كمتر است. اين امر، نتيجه محدوديت‌هاى ويژه‌اى است كه به لحاظ مسائل امنيتى در عمان وضع گرديده است. بخش قابل توجهى از مهاجرين را هنديان تشكيل مى‌دهند كه از قديم الايام در اين كشور ساكن شده و اينك بازماندگان آنان عمانى محسوب مى‌شوند. بخش ديگرى از مهاجرين عمانى، سياه پوستان آفريقايى هستند.