مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٧٥

رشد جمعيتى بيش از ٣ درصد، صحراى خشك و سوزان، مهاجر پذيرى و ... از ديگر ويژگى‌ها و خصوصيات اين كشور است.
شبه جزيره عربستان تا قبل از بعثت پيامبر (ص)، متشكل از قبايل مختلف و پراكنده بوده است. با ظهور اسلام، همه قبايل به تدريج تحت حكومت واحد اسلامى قرار گرفتند، امّا با فرو پاشى خلافت خلفاى عباسى، حكومت‌هاى ملوك الطوايفى در آن منطقه شكل گرفت. امپراتورى عثمانى در اوايل قرن يازدهم هجرى، با انضمام عربستان به خاك خود، به سيستم ملوك الطوايفى آن خاتمه داد. در قرن دوازده هجرى، محمّد بن عبدالوهاب و محمّد بن سعود به ترويج انديشه وهابيت و جدايى عربستان از عثمانى دست زدند كه پس از يك دوره طولانى دست به دست شدن حكومت آن بين آل سعود و عثمانى، سرانجام در اوايل قرن چهارده هجرى، كار تصرف عربستان توسط آل سعود به اتمام رسيد و در پى آن عبدالعزيز بن سعود، موجوديت كشور پادشاهى عربستان سعودى را در سال ١٣١٨/ ١٩٣٩ اعلام كرد. پس از وى، به ترتيب سعود، فيصل، خالد و فهد به سلطنت دست يافتند.
بر پايه قانون اساسى عربستان سعودى، سيستم حكومتى آن كشور، پادشاهى مطلقه و در خاندان آل‌سعود موروثى است. شاه مقام نخست وزيرى و رياست بر هيأت دولت ٤٥ نفره و نيز، رياست قوه مجريه رابر عهده دارد. شصت عضو مجلس آن كشور كه تنها جنبه مشورتى دارد، از سوى پادشاه انتخاب مى‌شوند. قوه قضائيه از چند مرجع قضايى شامل: دادگاه‌هاى خاص، ويژه، محلى، عالى و ديوان عالى تشكيل شده است؛ دادگاه خاص به عنوان پائين‌ترين مرجع قضايى به بررسى شكايات عليه شاه و مقامات، و ديوان عالى، به عنوان بالاترين مرجع قضايى، به بررسى احكام صادره از دادگاه عالى كه مورد اعتراض قرار گرفته است، مى‌پردازد. در كشور عربستان سعودى، فعّاليّت هيچ حزب سياسى مجاز نيست و گروه‌هاى سياسى مخالف مانند اخوان المسلمين، به صورت مخفى و زير زمينى فعاليّت مى‌كنند.
الف- وضعيت اقتصادى: نفت و گاز مهم‌ترين اقلام صادراتى عربستان سعودى و در واقع موتور محرك اقتصادى آن كشور است. عربستان به سبب فروش نفت و گاز و در پرتو