جمعيت اصلى عمان هم، يك جامعه عشيره‌اى را نشان مى‌دهد كه از آداب و رسوم سنتى پيروى مى‌كنند، و در آن درگيرى دائمى به چشم مى‌خورد. از ديگر ويژگى‌هاى عمان مى‌توان به امور ذيل اشاره كرد:
الف- وضعيت فرهنگى و اقتصادى: عمان تا ١٣٤٩/ ١٩٧٠ از لحاظ فرهنگى در سطح پائينى قرار داشت. امّا در زمان سلطنت سلطان قابوس (سلطان فعلى) پيشرفت‌هاى فرهنگى چشمگيرى در آن كشور روى داده است. از جمله:
١- زنان در دوران پادشاهى سلطان سعيد (سلطان قبلى) (١٣١١- ١٣٤٩/ ١٩٣٢- ١٩٧٠) از تحصيل و حقوق اجتماعى محروم بودند، ولى هم‌اينك زنان حق تحصيل در سطوح مختلف و اجازه ورود به مجلس را دارند. نسبت بيشتر دانشجويان دختر به پسر و نيزورود دو نماينده زن به مجلس آن كشور در همين راستا قابل تفسير است.
٢- قبل از ١٣٤٩/ ١٩٧٠ سه دبستان در عمان، آن نيز براى تحصيل فرزندان مقامات دولتى داير بود. ولى پس از آن، بر شمار دبستان‌ها، مدارس راهنمايى و دبيرستان افزوده شد. نخستين دانشگاه اين كشور در ١٣٦٥/ ١٩٨٦ تأسيس شد. البته هنوز نظام آموزشى كشور عمان، انگليسى است و اكثر معلّمان و استادان آن خارجى‌اند؛ به نحوى كه اغلب استادان دانشكده تعليم و تربيت و پزشكى اين كشور را به ترتيب استادان مصرى و كانادايى تشكيل مى‌دهند.
٣- در زمان سلطان سعيد، هيچ رسانه گروهى در عمان وجود نداشت. اوّلين روزنامه در اين كشور در ١٣٤٩/ ١٩٧٠ منتشر شد. اين روزنامه در آغاز، در قطر چاپ و در عمان توزيع مى‌شد. پس از آن، «مجله العقيده» توسط يك روزنامه نگار عمانى از اعضاى نهضت آزادى‌بخش ظفار چاپ گرديد.
عمان تا اوايل قرن نُه شمسى/ شانزده ميلادى، يكى از آبادترين و در عين حال، از مهم‌ترين مناطق شبه جزيره عربستان بود. امّا در دوره سلطنت سعيد بن تيمور، به يكى از عقب مانده‌ترين كشورهاى جهان تبديل شد. با روى كار آمدن سلطان قابوس، توسعه صنعتى كشور با تكيه به درآمدهاى نفتى آغاز، و گرايش به توسعه صنايع داخلى، بازار