كارآمد نيست. با اين وصف، قطرى‌ها در توليد سبزيجات به خود كفايى رسيده‌اند و بخشى از آن را هم به كشورهاى همجوار صادر مى‌كنند. امروزه اقتصاد قطر بر پايه نفت بنا شده و نفت، قطر را به يكى از كشورهاى ثروتمند جهان تبديل كرده است. پيش‌بينى مى‌شود كه با حفظ سقف توليد ٠٠٠، ٣٧١ بشكه در روز، قطر براى ٢٨ سال ديگر داراى نفت خواهد بود.
شايد به همين علت، آن‌ها برنامه‌هايى را در جهت كاهش وابستگى به نفت و درآمدهاى نفتى به مرحله اجراء گذاشته‌اند. به نظر مى‌رسد قطرى ها چندان هم نگران تمام شدن نفت نباشند.
زيرا، آن‌ها يكى از بزرگ‌ترين منابع گاز جهان را نيز در اختيار دارند. البته مديريت ضعيف و حوادث منطقه‌اى چون دو جنگ خليج فارس، على رغم درآمدهاى نفتى فراوان، قطر را با كسر بودجه و با يك بدهى دو ميلياردى تا ١٣٧٤/ ١٩٩٥ رو به رو كرده بود.
ج- شيوه حكومت: خانواده آل ثانى، قدرت را در قطر در دست دارد. اين خانواده، شاخه‌اى از قبيله بنى تميم نجد است كه در اوايل قرن دوازده شمسى/ هجده ميلادى به شمال قطر كوچ كردند. قطر تا ١٢٠٦/ ١٨٢٧ تحت حاكميت بحرين و پس از آن تحت نفوذ عثمانى و انگليس قرار داشت، و در ١٣٥٠/ ١٩٧١ به استقلال كامل دست يافت. قطر از يك حكومت شبه سلطنتى برخوردار است. در حالى كه در قانون اساسى آن، دمكراسى به عنوان شيوه حكومت، انتخاب شده است. «امير» عالى‌ترين مقام تصميم گيرنده در اين كشور و نيز، در رأس نيروهاى مسلح آن است. تصويب كليّه قوانين، تصدى و انتخاب اعضاى شوراى وزرا، عزل و نصب پرسنل نظامى، پذيرش استوارنامه سفرا، انتصاب اعضاى شوراى مشورتى با اوست. شوراى مشورتى، با سى عضو انتصابى در زمينه تصويب خط مشى عمومى كشور، لوايح پيشنهادى شوراى وزرا و امور ديگر، به امير كمك مى‌كند. قوه قضائيه در اين كشور زير نظر وزير دادگسترى قرار دارد، و تنها در چهارچوب مصوبات امير داورى مى‌كند. در قطر تشكيل احزاب و اتحاديه‌هاى كارگرى و برگزارى راهپيمايى ممنوع است، و نيز، در آن كشور انتخابات عمومى آزاد وجود ندارد.
قطر مدرن سازى ارتش خود را از اواخر دهه پنجاه شمسى/ هفتاد ميلادى آغاز كرده و هزينه دفاعى آن كشور در اوايل دهه هفتاد شمسى/ نود ميلادى بالغ بر سه ميليارد و مسائل منطقه‌اى ايران ١٠١ ٤ - ٢ - ٣ - بحرين ص : ٩٤