به دنبال فروپاشى شوروى و اعلام استقلال ارمنستان، ارتش آن كشور در ١٣٧١/ ١٩٩٢ اعلام موجوديت كرد. ارتش ارمنستان حدود ٥٠ هزار نيرو و در حدود ٣٠ هزار شبه نظامى در اختيار دارد. در شرايط بحرانى، ارتش قادر است ٣٠٠ هزار نيروى نظامى را گرد آورد. سهم ارمنستان از تسليحات غير هسته‌اى شوروى سابق، ٢٢٠ تانك، ١٣٥ نفربر، ٢٨٥ توپ سنگين، ١٠٠ هواپيماى جنگى، ٢٢٠ هواپيماى باربرى، ١١ بالگرد نفربر نظامى و ٥٠ بالگرد جنگى بود. ارمنى‌ها، تسليحات هسته‌اى در اختيار ندارند. زيرا، روس‌ها قبل از فروپاشى شوروى، ٢٠٠ كلاهك هسته‌اى مستقر در ارمنستان را از اين كشور خارج كردند. در عوض، حدود ٢٣ هزار نيروى نظامى خود شامل ٤ تيپ موتورى، ٢ هنگ زره‌پوش، ٢٥٠ تانك، ٣٥٠ زره پوش نفربر، ٣٥٠ سكوى متحرك پرتاب موشك، ٧ هلى‌كوپتر جنگى، ٨٠ موشك ضد هوايى را در خاك آن كشور باقى گذاشت.
اقتصاد ارمنستان با مشكلاتى مواجه است كه عدم دسترسى به دريا و حمل و نقل دريايى ارزان، وابستگى به راه‌هاى ارتباطى كشورهاى همسايه، فقدان سيستم ارتباطى زمينى و هوايى مناسب، حاكميت اقتصاد متمركز و دولتى، كمبود سرمايه، بيكاران فراوان و مهاجرت‌هاى فزاينده به شهرها از آن جمله است. از سوى ديگر، دشوارى كشاورزى در سرزمينِ كوهستانى ارمنستان، فقر منابع انرژى اين كشور به گونه‌اى كه گاز، نفت و زغال سنگ را از خارج وارد مى‌كند، توسعه اقتصادى آن كشور را با مشكل مواجه ساخته است. در حالى كه منابع معدنى غنى چون مس، آهن، جيوه، كروميت، طلا، بتونيت، دياتوميت، پرليت، سئوليت و ... به همراه نيروى متخصص فراوانى را داراست.
ارمنستان از توانايى بالقوه صنعتى برخوردار است. هم اكنون اين كشور در بخش‌هاى ساخت موتور، ژنراتور، نيروگاه‌هاى سيّار الكتريكى بزرگ، كابل‌هاى فشار قوى، ماشين‌آلات برقى، ابزارآلات انفورماتيك، سيستم‌هاى ليزرى و دستگاه‌هاى تراش صنعتى فعّال است.
صنايع شيميايى كه فقط ٦ درصد صادرات ارمنستان را تشكيل مى‌دهد، محصولاتى چون اسيد سولفوريك، آمونياك، الياف مصنوعى و شيشه‌هاى ايمنى را توليد مى‌كند. اين كشور در توليد مصالح ساختمانى مانند آهن و سيمان نيز فعاليت دارد. صنايع سبك هم كه ٤/ ٤٢ درصد حجم صادرات كشور را در برمى‌گيرد، اقلامى چون فرش و كفش را عرضه مى‌كنند.