مشاور عالى امنيت رئيس جمهور ارمنستان اظهار نمود كه: «ما امروز نمى‌توانيم تركيه را يك كشور دوست بدانيم؛ و ليكن در تلاشيم تا از روابط عادى با تركيه برخوردار باشيم.» از سوى ديگر، در داخل دو كشور مخالفت‌هاى جدّى براى گسترش روابط وجود دارد.
گسترش روابط دو كشور ارمنستان و يونان كه هر دو تركيه را دشمن واحد خود مى‌دانند، در همين رابطه قابل توجه است.
ارمنستان با برخى از كشورهاى ديگر روابط صميمانه دارد. چين در بين كشورهاى آسيايى، بيشترين روابط خارجى را با ارمنستان دارد. چينى‌ها از اين طريق مى‌خواهند، علاوه بر نفوذ در بازار آسياى مركزى با نفوذ تركيه، آمريكا و اسرائيل در اين منطقه مقابله كنند. در جهان عرب، سوريه بيشترين ارتباط را با اين كشور دارد. روابط ارمنستان با استراليا در سطح مطلوبى است. اين كشور، از ميان كشورهاى اروپايى بيشترين روابط را با فرانسه دارد. يكى از دلايل مهم روابط خوب ارمنستان با سوريه، استراليا و فرانسه به حضور تعداد زيادى ارمنى در آن كشورها برمى‌گردد.
ارمنستان رابطه خوبى با آمريكا برقرار كرده است، و انتخاب يك ارمنى تبعه آمريكا به سمت وزارت خارجه و مشاور عالى سياسى رئيس جمهورى در اوايل دهه ١٣٧٠/ ١٩٩٠ نشان از عمق روابط دو كشور دارد. البته گسترش روابط آمريكا با آذربايجان، نگرانى‌هاى جدى در ارمنستان پديد آورده است. امروزه، ديگر ارمنستانى‌ها غرب را ناجى خود نمى‌دانند، چون بارها ديده‌اند كه از سوى غرب قربانى زد و بندهاى سياسى شده‌اند، ولى روس‌ها، ارمنستان را بر آذربايجان كه به عقيده آن‌ها، در حال تبديل شدن به پايگاه غرب است، ترجيح مى‌دهند. از اين رو، در بحران قره‌باغ از ارامنه دفاع كرده‌اند، اما آن‌ها ديگر مانند گذشته در دفاع از ارمنستان عليه آذربايجان داغ و پرحرارت نيستند.
در پايان مباحث اين بخش كه مربوط به كشورهاى آسياى ميانه و منطقه قفقاز است به يك مسأله كلى كه به همه اين كشورها مربوط مى‌شود و از سويى در روابط اين كشورها با ايران نيز نقش دارد، توجه مى‌كنيم و آن مسأله اهداف اسرائيل از گسترش روابط با اين كشورهاست.