٤- ٢- ٤- اهداف اسرائيل از گسترش روابط با كشورهاى آسياى ميانه و قفقاز با فروپاشى شوروى سابق، تهديدات امنيتى جديدى عليه ايران در مرزهاى شمالى پديد آمد كه حضور رژيم اشغال‌گر قدس در آسياى مركزى و قفقاز، تنها يك مصداق آن است. به بيان عميق‌تر، از يك سو، جمهورى‌هاى جديدالتأسيس به دليل سرگشتگى (سرگردانى) سياسى و به منظور نجات اقتصاد بيمار خود و ... به سوى رژيم غاصب اسرائيل گرايش يافته‌اند. و از سوى ديگر، اين رژيم براى خروج از بن بست سياسى و اعمال فشار به ايران به گسترش روابط با آسياى مركزى پرداخت. رژيم اشغال‌گر قدس و جمهورى‌هاى آسياى مركزى و قفقاز، بنيادگرايى اسلامى را براى ثبات سياسى و امنيت نظامى خويش خطرناك و ايران را كانون آن تلقى مى‌كنند، و اين مسأله بهانه‌اى براى گسترش روابط متقابل آن‌ها شده است. بنابراين، حضور اسرائيل در كنار مرزهاى ايران، با توجه به حمايت بى دريغ آمريكا از اسرائيل، قدرت هسته‌اى اين كشور، ذخاير تسليحات استراتژيك و سياست‌هاى سلطه‌جويانه آن، اين كشور را به يك منبع تهديد دائمى براى كل جهان اسلام و به ويژه ايران درآورده است. «١» رژيم اشغال‌گر قدس، بيشتر در دو زمينه به گسترش روابط با آسياى مركزى دست زده است:
١- اقتصادى: در ١٣٧١/ ١٩٩٢ اسرائيل قرارداد استفاده از منابع نفتى در قبال بهره‌بردارى تاجيكستان از سرويس‌هاى اطلاعاتى موساد را به امضا رساند. در همين سال، قرارداد مشابه‌اى بين آن كشور و ازبكستان منعقد شد. موفق‌ترين طرح اسرائيل در ازبكستان، آبيارى قطره‌اى بود كه طى آن توليد پنبه ازبك‌ها ٤٠ درصد افزايش يافت. اسرائيل در طرح احداث خط لوله گاز تركمنستان به تركيه مشاركت دارد و قصد دارد احداث اين خط لوله را تا خاك فلسطين اشغالى ادامه دهد. قرقيزستان در بخش‌هاى چاپ، نشر و توسعه فنّاورى پيشرفته با اسرائيل همكارى دارد. پرواز مستقيم هوايى بين قزاقستان و اسرائيل از ١٣٧١/ ١٩٩٢ برقرار شده است. در مجموع تا ١٣٧٨/ ١٩٩٩، ٢٥ سرمايه‌گذارى مشترك در