مجلس جديد هم از سوى معاون نخست وزير در امور قانون، انتخاب و رياست آن از سوى دولت تعيين مى‌شود. در اين كشور هيچ اتحاديه، حزب و انجمن سياسى وجود ندارد و تشكيل و فعاليت گروه‌هاى سياسى ممنوع است.
تا قبل از كودتاى سلطان قابوس، عمان از ارتش مجهز، منظم و ملّى بى‌بهره بود و وظيفه حراست از آن كشور را نيروهاى خارجى، به ويژه انگليسى‌ها انجام مى‌دادند و تا مدت‌ها پس از آن نيز، مشاغل و پست‌هاى مهم ارتش در اختيار افسران و سربازان عالى رتبه انگليسى قرار داشت. از دهه شصت شمسى/ هشتاد ميلادى به بعد، كار جايگزينى افسران بومى به جاى افسران انگليسى و سربازان پاكستانى، بلوچى و ... آغاز شده است. ولى هنوز هم، تعداد قابل توجهى از بيگانگان در ارتش آن كشور اشتغال به كار دارند. به هر جهت، در دهه‌هاى اخير، تلاش براى ايجاد يك ارتش منظم و ملّى آغاز شده و ارتش عمان به سه نيروى دريايى، زمينى و هوايى، و به ترتيب به دو، نوزده و دو هزار نيرو مجهز شده است.
ارتش جديد، مجهز به تانك‌هاى چيفتن، موشك‌هاى اگزوسه و هواپيماهاى بمب‌افكن تاكتيكى جاگوار است. يك نيروى پنج هزار نفرى مردمى «١» نيز موسوم به «القرق الوطينه» ارتش را در انجام مأموريت‌ها يارى مى‌رساند. پس از پيروزى انقلاب اسلامى، عمان توجه و هزينه بيشترى را براى ارتقاى كمى و كيفى نيروى دريايى خود، مبذول داشته است.
ج- سياست‌ها و خط مشى‌ها: سياست خارجى عمان فراز و نشيب‌هايى به خود ديده است. در دوران سلطنت سعيد بن تيمور (١٣١١- ١٣٤٩/ ١٩٣٢- ١٩٧٠) بر اثر اعمال سياست استبدادى، عمان به يكى از منزوى‌ترين كشورهاى جهان تبديل شد و روابط اين كشور با عالم خارج در پائين‌ترين سطح قرار داشت. سلطان قابوس پس از جلوس به تخت سلطنت در ١٣٤٩/ ١٩٧٠ به برقرارى ارتباط با دنياى خارج همت گمارد. نياز به جلب حمايت جهانى براى سركوب جنبش ظفار، عمان را وادار ساخت تا ارتباط بيشترى با جهان خارج برقرار نمايد. سقوط شاه ايران سبب گرايش بيشتر عمان به آمريكا و پيوستن به شوراى همكارى خليج فارس شد. از ١٣٦٤/ ١٩٨٥ خط مشى روشن‌تر و فعال‌ترى‌