حوار تشكيل شده است. دوحه پايتخت كشور از مجهزترين بنادر و پر جمعيت‌ترين شهرهاى آن شمرده مى‌شود. به علاوه، دخان مهم‌ترين مركز نفتى، ام سعيد قلب صنعتى و زباره، مشهورترين شهر تاريخى قطر به شمار مى‌روند. جمعيت قطر در ١٣٧٤/ ١٩٩٥ پانصد هزار نفر تخمين زده شد كه ٢٣ آن مهاجرند، و از اين تعداد، حدود سى هزار ايرانى و پانزده هزار نفر غربى و مابقى، عرب و آسيايى‌اند. جمعيت بومى قطر از اقوام بنى تميم هستند كه از مناطق نجد و الاحسأ و عمان به اين سرزمين مهاجرت كردند. قطر از فقدان منابع آبى كافى رنج مى‌برد. در عوض، از منابع عظيم نفت و گاز و از موقعيت استراتژيك ويژه (قلب خليج فارس) برخوردار است.
به استثناى پنج درصد اقليت مسيحى، بقيه مردم قطر مسلمانند كه بيش از پنجاه درصد آنان پيرو مذهب وهابيت هستند. از اين رو، قطر بعد از عربستان سعودى، بزرگ‌ترين كشور وهابى جهان است. شيعيان حدود بيست درصد مسلمانان آن كشور را تشكيل مى‌دهند. مسلمانان غير وهابى در قطر از آزادى رضايت بخشى در انجام شعائر مذهبى خود برخوردارند. وزارت اوقاف و امور اسلامى، مسئوليت تبليغ و دعوت اسلامى، حمايت از آثار و ارزش‌هاى مذهبى، انتشار فرهنگ دينى و تحكيم روابط با سازمان‌ها و مؤسسات اسلامى جهان را بر عهده دارد. در قطر بين وهابيت و حكومت و نيز بين علما و رهبران سياسى اين كشور با رهبران عربستان سعودى پيوندهاى مستحكمى وجود دارد.
الف- وضعيت فرهنگى: به‌كارگيرى خدمه فيليپينى، هندى، بنگلادشى و پاكستانى در امور منزل و تربيت فرزندان، حضور ديرينه ايرانيان، اعزام جوانان قطرى براى تحصيل به غرب، وجود شمارِ قابل توجهى از استادان آمريكايى و انگليسى در دانشگاه‌هاى آن كشور، روابط عميق فرهنگى و مذهبى با سعودى‌هاى وهابى، جامعه قطر را از انسجام و وحدت فرهنگى بى بهره ساخته و به پيدايش نوعى رقابت بين فرهنگ‌هاى مختلف دامن زده است. با اين حال، به دليل پيروى مردم آن كشور از اسلام، يك آرامش اجتماعى نسبى در قطر به چشم مى‌خورد.
در ساليان اخير توجه روز افزونى به تحصيلِ زنان قطرى صورت گرفته است، به شكلى كه در سال تحصيلى ٢- ١٣٧١/ ٣- ١٩٩٢ تعداد دانشجويان پسر و دختر به ترتيب‌