مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٧٩

عربستان سعودى در چهار سازمان منطقه‌اىِ شوراى همكارى خليج فارس، اتحاديه عرب، كنفرانس اسلامى و اوپك نقش فعال و مهمى دارد. رهبرى شوراى همكارى خليج فارس بر عهده عربستان سعودى و دبيرخانه اين شورا در رياض مستقر است. مقر دبيرخانه سازمان كنفرانس اسلامى تا آزادى بيت المقدس (اورشليم) در جده خواهد بود. اين كشور يكى از اعضاى مهم اتحاديه عرب است، و از بازيگران اصلى اوپك به شمار مى‌رود.
عربستان سعودى در پيمان دمشق (شوراى همكارى خليج فارس+ مصر و سوريه) عضويت دارد كه به منظور تشكيل يك نيروى كارآمد نظامى براى مقابله با بحران‌هاى منطقه‌اى پديد آمد. سعودى‌ها، عضويت گروه ٧٧، بانك توسعه اسلامى، جنبش عدم تعهد، آ اوپك را نيز پذيرفته‌اند. «١» روابط عربستان سعودى و غرب دو سويه است. از يك سو، غرب همواره از اين كشور حمايت كرده و از آن، در برابر تهديدهاى داخلى و خارجى پشتيبانى نموده، و هم‌چنين، غرب و به ويژه آمريكا، با اعزام كارشناسان (مستشاران) صنعتى، نظامى، مالى و نفتى فراوان، به توسعه روابط با عربستان سعودى دست زده است. از سوى ديگر، عربستان سعودى با اتخاذ استراتژىِ جلوگيرى از توسعه كمونيسم در منطقه خليج فارس، مقابله با سياست‌هاى راديكالى جهان عرب (مانند عبدالناصر)، پيروى از خط مشى منطقه‌اى غرب و به خصوص آمريكا (مثل صلح خاور ميانه؟!) به تلاش مستمر در حفظ و گسترش منافع و نزديكى به قدرت‌هاى غربى و رژيم‌هاى طرفدار آن، مبادرت ورزيده است.
خط مشى عربستان سعودى در برابر رژيم اشغال‌گر قدس قابل توجه است. اين كشور با وجود گسترش روابط با ساف و گروه‌هاى فلسطينى، به توسعه روابط غير رسمى و پنهانى با اسرائيل نيز مبادرت نموده و اين روابط را پس از انعقاد قرارداد غزه- اريحا (آذر ١٣٧٢/ دسامبر ١٩٩٣) توسعه داده است؛ به شكلى كه به سفير خود در آمريكا دستور داده با نمايندگان جامعه يهوديان آن كشور ديدار نمايد. هم‌چنين، تحريم شركت‌هاى‌