گمركى، اتخاذ سياست‌هاى تجارى هماهنگ، تعيين رويه مشترك گمركى، آزادى انتقال سرمايه در كشورهاى عضو، هماهنگى در مورد كشف، حمل و فروش نفت، هماهنگى در اعطاى كمك‌هاى خارجى با حفظ ملاحظات سياسى، اعمال رفتار مساوى نسبت به وسايط نقليه و كشتى‌هاى متعلق به اعضا، تأسيس شركت سرمايه‌گذارى خليج فارس ايجاد وحدت پولى، هماهنگى در توسعه صنعتى، كنترل و جلوگيرى از احداث كارخانه‌هاى مشابه و ... كه با توفيق چندانى به علت وجود گرايشات قومى، ساختارهاى ناهماهنگ حكومتى، محدوديت بازار داخلى، كمبود نيروى انسانى، كاهش و نوسان قيمت نفت و ...
همراه نبوده است. «١» ب- تهديدات داخلى: تهديدات داخلى نيز در پيدايش همكارى نقش آفرين بوده است. اين تهديدات كه با پيدايش انقلاب اسلامى رو به تزايد گذاشت، به خطرى جدى براى رژيم‌هاى غير دموكراتيك قبيله‌اى و موروثى منطقه تبديل شد.
تهديدات داخلى از سوى ناراضيان بومى و غير بومى ساكن در منطقه صورت مى‌گرفت.
اين ناراضيان غير بومى عجم (پاكستانى، هندى، بنگلادشى) و عرب (مصرى، اردنى و فلسطينى) كه در مشاغل حساسِ مالى، اجرايى و نفتى اشتغال داشتند، جبهه ضد دولتى قوى و واحدى را پديد آوردند. به هر حال، همه ناراضيان در چارچوب تشكل‌هاى سياسى چون اخوان المسلمين، جامعه جزيرة العرب، سازمان انقلاب اسلامى شبه جزيره، كميته حقوقى شرعى (در عربستان سعودى)، جبهه آزادى‌بخش، سازمان‌هاى جهاد ملّى (در قطر)، جبهه آزادى‌بخش اسلامى، جبهه نجات اسلامى (در بحرين)، جبهه آزادى‌بخش ظفار (در عمان) و حركت اسلامى (در كويت)، به مبارزات سياسى، نظامى و فرهنگى عليه دولت‌هاى مستبدِ حاشيه جنوبى خليج فارس شدت بخشيدند. به اين جهت، اوّلين اقدام شورا، بررسى طرحى بود كه عضو مهم و مؤثر آن، يعنى عربستان سعودى در خصوص كنترل مخالفان داخلى ارائه كرد.