ژانويه ١٩٨٠ يعنى دو ماه بعد از آغاز جنگ تحميلى، تلاش‌هاى جدى‌تر كشورهاى فوق براى تشكيل شوراى همكارى آغاز شد. به عنوان مثال:
٦- در بهمن ١٣٥٩/ ژانويه ١٩٨٠ پس از سوّمين كنفرانس كشورهاى عربى در طائف، يك اجلاس غير رسمى توسط سران كشورهاى عربستان سعودى، كويت، امارات متحده عربى، بحرين، قطر و عمان تشكيل شد و در آن به بررسى طرح كويت مبنى بر اتخاذ تدابيرى براى دور نگاه داشتن منطقه از كشمكش‌هاى بين‌المللى پرداختند.
٧- در ١٣٦٠/ فوريه ١٩٨١ اجلاس وزيران خارجه شش كشور عربستان سعودى، بحرين، كويت، امارات متحده عربى، سلطان نشين عمان و قطر در رياض تشكيل شد. در اين اجلاس پس از مطرح شدن طرح قبلى كويت، عربستان سعودى نيز طرحى را ارائه داد كه به موجب آن مى‌بايست پنج كشور ديگر با عربستان سعودى قراردادهاى امنيتى دو جانبه به امضاء مى‌رساندند. سرانجام در همين اجلاس، وزيران خارجه شش كشور به اتفاق آراء، با ايجاد شوراى همكارى موافقت كردند. «١» ٨- در مارس ١٩٨١/ ١٣٦٠ اساس‌نامه شورا در ٢٢ ماده حاوى هدف‌ها، نهادها، مأموريت‌ها، جلسات ادوارى و نحوه رأى‌گيرى به تصويب وزراى امور خارجه شش كشور رسيد. علاوه بر آن، موضوع تشكيل هيأت حل اختلافات بين اعضاى شورا و صلاحيت دبير كل شورا مورد بررسى قرار گرفت. هم‌چنين، تاريخ نخستين اجلاس بعدى و محل تشكيل آن را به تصويب رساندند، و عبداللَّه بشاره ديپلمات كهنه‌كار كويتى را به عنوان اوّلين دبيركل شورا انتخاب كردند. «٢» ٩- سرانجام در ٤ خرداد ١٣٦٠/ ٢٥ مه ١٩٨١ سران شش كشور در ابوظبى گرد آمدند، و اوّلين اجلاس سران شوراى همكارى را برپا كردند. در اين اجلاس، اساس‌نامه، آيين‌نامه داخلى شوراى عالى و آيين‌نامه داخلى شوراى وزارتىِ شوراى همكارى عرب خليج، به امضاء سران رسيد. در نتيجه، شورا موجوديت يافت و پيشنهاد عمان براى اولويت دادن‌