مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٤٢

٣- خرما: خرما كه داراى ارزش غذايى زيادى است، از مهم‌ترين اقلام صادراتى عراق به شمار مى‌رود. علاوه بر آن، ساير كشورهاى حاشيه خليج فارس، در زمينه كشت و توليد خرما، فعاليت قابل توجهى دارند. به عنوان مثال، ٢٣ زمين‌هاى كشاورزى بحرين به كشت خرما اختصاص دارد. «١» ٢- ٢- ٢- اهميت سياسى خليج فارس‌ مسائل سياسى، به امورى گفته مى‌شوند كه موجب كاهش و يا افزايش قدرت كشورها مى‌شوند. بر اين اساس، عناصر بسيارى را مى‌توان در منطقه خليج فارس مشاهده كرد كه به‌گونه‌اى در ارتقأ و تنزل قدرت كشورهاى منطقه و خارج از آن اثر مى‌گذارد. به عنوان مثال مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:
الف- بنيادگرايى: به اعتقاد بسيارى از كشورها، ايران از ١٣٥٧/ ١٩٧٨ با تأكيد بر انقلاب اسلامى، ارزش‌هاى انقلابى و مخالفت با سلطه‌گرى دولت‌هاى مستكبر، و عراق پس از امضاى قرارداد كمپ ديديد (١٣٥٧/ ١٩٩٧) و كاهش وجهه مصر به عنوان مدعى رهبرى جهان عرب، به ترتيب داعيه رهبرى جهان اسلام و جهان عرب را دارند. بنابراين، رها كردن آن‌ها، موجب بسط و گسترش عقايد آنان در حوزه خليج فارس خواهد شد. به عبارت ديگر، گسترش ايده‌هاى آرمانى دو كشور ايران و عراق، با سياست‌هاى منطقه‌اى فرانسوى‌ها، انگليسى‌ها و آمريكايى‌ها «٢» كه به نحو فزاينده‌اى در كشورهاى منطقه و سياست خارجى آنان نفوذ دارند، در تضاد و تعارض است.
علاوه بر آن، افزايش قدرت ايران و عراق، موازنه قدرت منطقه‌اى را به ضرر اسرائيل بر هم مى‌زند. اين در حالى است كه اكثر كشورهاى منطقه و خارج از آن، خواهان امنيت و