و هم‌چنين، در كتاب «التفهيم لاوايل صناعة التنجيم» و در نقشه جهانى كه از وى بر جاى مانده، نام درياى پارس، خليج فارس و بحر فارس را آورده است. علاوه بر او، «ابن بلخى» در كتاب «فارسنامه»، از درياى جنوب ايران به نام بحر فارس و درياى فارس نام برده است. «١» ٢- ١- ٢- نام خليج فارس در دنياى عرب‌ جغرافى‌دانان عرب، همواره از نام خليج فارس استفاده كرده‌اند. آنان شايد به تأسى از دو امپراتورى روم و ايران، دو درياى مجاور خود را به نام درياى روم و پارس ناميده‌اند.
«ابن فقيه» در مختصر كتاب البلدان (قرن سوّم) ادعا كرده است كه دو درياى مورد اشاره در آيات ١٩ و ٢٠ سوره الرحمن «٢»، دو درياى روم و فارس است. علاوه بر آن، ابوحوقل بغدادى در «صورة الارض» (قرن چهارم)، شريف ادريسى در «نزهة المشتاق» (قرن ششم)، شمس‌الدين دمشقى در «نخبة الدهر» (قرن هشتم)، جرجى زيدان در تاريخ تمدن اسلامى (قرن چهارم) و نيز الْمنجد به عنوان يكى از معتبرترين دايرة المعارف‌هاى عربى از واژه‌هاى «الخليج الفارسى، بحر عجم، بحر فارس، البحرالفارسى و خليج العجم» استفاده كرده‌اند. «٣» امّا براى نخستين بار در سال ١٣٣٧/ ١٩٥٨ عبدالكريم قاسم «٤» كه در پى يك كودتاى خونين در عراق به قدرت رسيد، عبارت خليج عربى را به جاى نام اصلى خليج فارس به كار برد تا راهش براى در دست گرفتن رهبرى جهان عرب هموار شود. پس از او،