و نه جنگ و نيز نامعلوم بودن آينده كشمير، هرگونه جاذبه سرمايه‌گذارى را در كشمير از بين برده است.
البته يكى از علل مهم عقب‌ماندگى كشمير، سياست‌هاى دولت هند است كه درصدد است با فقير نگاه داشتن كشمير، و عدم احداث صنايع مادر در آن و ترويج كشت ترياك به جاى گندم، هم‌چنان آن را به خود وابسته نگاه دارد تا از هرگونه استقلال‌طلبى آن‌ها جلوگيرى كند. «١» ٢- ٤- ٦- دوره پررنج‌ دولت استعمارى انگليس در ١٢٢٥/ ١٨٤٦ به پاس خدمات گلاب سينگِ هندو و بر اساس قرارداد امريستار، كشمير را به همراه مردمش به قيمت ٥/ ٧ ميليون روپيه به وى فروخت. ساكنان كشمير در دوران حكومت سينگ‌ها زير فشار فقر به صورت رقت‌بارى در دهكده‌ها زندگى مى‌كردند، و عملًا مانند حيوانات زبان بسته‌اى بودند كه بر آن‌ها حكومت مى‌شد. ادامه اين وضع، مسلمانان را بر آن داشت از نظريه «دو ملت» محمد اقبال و محمدعلى جناح حمايت كنند كه حاصل آن تشكيل دولت پاكستان بود؛ امّا پاكستانى‌ها به علتِ اعلام الحاق كشمير به هند از سوى آخرين مهاراجه كشمير (هرى سينگ) و نيز مخالفت برخى از مسلمانان به رهبرى شيخ عبداللَّه با الحاق كشمير به پاكستان، نتوانستند كشمير را به پاكستان ملحق نمايند. «٢» البته كشتارى كه هندوها و سيك‌ها از مسلمانان، پس از اعلام موجوديت پاكستان به راه انداختند، همه مسلمانان مخالف الحاق به پاكستان را پشيمان كرد و هم ايمان آنان را به ضرورت تشكيل و تداوم كشور مستقل پاكستان تقويت نمود.
اين كشتارها توأم با رفتارهاى غير انسانى، تكان دهنده بود، و به همين جهت، مسلمانان كشمير در مقابل اين جنايات، يا به پاكستان گريختند و يا دست به مقاومت فردى و گروهى زدند كه مقاومت آنان از سوى ارتش مهارجه، نظاميان هندى انگليسى و سيك‌ها در هم شكسته شد. «٣»