برخى بر آن‌اند كه انتفاضه به معناى انقلاب نيست، بلكه به مرحله قبل از انقلاب اشاره دارد. شهيد دكتر فتحى شقاقى در اين باره مى‌گويد: «از نظر معنايى انتفاضه بر قيام عليه رخوت و ركود دلالت مى‌كند. انتفاضه، مرحله قبل انقلاب است. براى مثال، قيام مدرسه فيضيه قم را انتفاضه مى‌ناميم و قيام سال ١٣٥٧ ايران را انقلاب مى‌گوييم «١» ... البته گاهى هم، اين دو به يك معنا و براى تبيين يك چيز به كار مى‌رود. به اين جهت، جنبش جهاد اسلامى، قيام فعلى فلسطين را انتفاضه- انقلاب مى‌نامد.» «٢» اگر چه در دهه اخير، كلمه انتفاضه بيشتر مورد استفاده و استعمال قرار گرفته، امّا كاربرد انتفاضه پيشينه‌اى طولانى دارد. از جمله، قيام فلسطينيان عليه سلطه انگليس و گسترش صهيونيسم در ١٣٠٠ و حركت ضد انگليسى و ضد يهودى شيخ عزالدين قسّام و حاج امين حسينى به ترتيب در ١٣١١ و ١٣١٨ انتفاضه ناميده شده‌اند، ولى انتفاضه‌اى كه از ١٣٦٦ آغاز و در ١٣٧٩ شدت يافت، انتفاضه بزرگ ناميده مى‌شود، به آن جهت كه نسبت به انتفاضه‌هاى گذشته، گسترده‌تر و عميق‌تر است. «٣» انتفاضه جديد مردم فلسطين را انقلاب سنگ هم مى‌نامند. زيرا مردم فلسطين به جاى سلاح گرم از سنگ براى دفاع از خود و تهاجم عليه دشمن استفاده مى‌كنند. استفاده از سنگ، نگرانى عميقى در اسرائيلى‌ها ايجاد كرده است؛ چون ممكن است فلسطينى‌ها نيز همانند حضرت داود (ع)، پيامبر بزرگ بنى اسرائيل كه با سنگ بر جالوت ستم‌گر پيروز شد، بر اسرائيل پيروز شوند. «٤» ٢- ١- ٦- زمينه‌هاى شكل‌گيرى انتفاضه‌ انتفاضه جديد كه در پى‌شهادت چهار كارگر فلسطينى در ١٧ آذر ١٣٦٦ جلوه بيشترى يافت، معلول عوامل ذيل است: