خود را در خليج فارس كه با نفوذ ايران در آن منطقه تعارض دارد، احيا كند. آنها هنوز همه اسراى ايرانى را پس نداده‌اند. سياست‌هاى نابخردگرانه صدام موجب چيرگى آمريكا بر خليج فارس گرديده است. ادامه تحريم سازمان ملل متحد عليه عراق، براى ايران هم مشكل مى‌آفريند؛ زيرا ايران نمى‌تواند شاهد از بين رفتن شمار زيادى از مردم مسلمان عراق به علّت گرسنگى، كمبود دارو و وسايل بهداشتى باشد.
علاوه بر موارد فوق، بذر دشمنى با ايران، چنان در ارتش عراق پاشيده شده است كه تا چند نسل، ايرانيان از خطرات ناشى از آن در امان ن مسائل منطقه‌اى ايران ٢١٦ ٤ - ١ - ٦ - انتفاضه و ساف ص : ٢١٥ يستند، عراق، على‌رغم كنترل‌هاى نه چندان دقيق سازمان ملل متحد، هم‌چنان در توليد، سلاح شيميايى فعال است، به گونه‌اى كه در ١٣٧٥/ ١٩٩٦ بازرسان ملل متحد، ساخت بمب شيميايى وى‌ايكس كه خطرناك‌ترين سلاح شيميايى است را تأييد كرده‌اند. حمايت آشكار آمريكا از اپوزسيون عراق و تمايل آنان به آمريكا، براى ايران بيم دهنده است. پيروزى احتمالى اپوزسيون، وضع عراق را بهبود نمى‌بخشد. زيرا، همان‌طورى كه صدام با عدم مشاركت مليت‌ها در قدرت سياسى با بحران و بن‌بست سياسى مواجه شده است، اين گروه‌ها كه هيچ تجانسى با هم ندارند، ممكن است افغانستان ديگرى را در كنار ايران پديد آورند. «١» مقايسه وضعيت نظامى ايران و عراق، نشان از ميل مفرط عراق به امور نظامى و حاكميت روحيه نظامى‌گرى بر فضاى سياسى- اجتماعى عراق دارد. به نظر نمى‌رسد اين وضعيت پس از جنگ تحميلى، تغيير چندانى كرده باشد. واردات سلاح عراق و ايران در ١٣٦٢/ ١٩٨٣ به ترتيب ١٧ ميليون و ٦٢٠ هزار و ٥ ميليون و ٣٦٥ هزار دلار بود. در ١٣٦٦/ ١٩٨٧ عراق ٢ ناوشكن، ٣٨ ناوچه و ٧ كشتى در اختيار داشت، در حالى كه ايران به ترتيب از ٣ ناوشكن، ١٤ ناوچه و ٧ كشتى برخوردار بود. در ١٣٦٧/ ١٩٨٨ عراق ٠٠٠، ٠٠٠، ١ نفر نيروى نظامى، ٥٠٠ هواپيما، ٥٠٠، ٤ تانك، ١٦ كشتى جنگى و ايران ٠٠٠، ٦٠٤ نفر نيروى نظامى، ٥٠ هواپيما، ٠٠٠، ١ تانك، ٢١ كشتى جنگى در اختيار داشتند. «٢»