٥- ٣- ٥- بحران‌هاى داخلى و خارجى‌ تركيه با بحران‌هايى چون نزاع بر سر مسأله آب با سوريه و عراق، شورش جدايى‌طلبانه كردها، واكنش كشورهاى همسايه درباره برقرارى روابط نظامى با اسرائيل، و تلاش ناموفق ترك‌ها براى عضويت در اتحاديه اروپا روبروست. هر يك از اين بحران‌ها به نحو چشمگيرى سياست داخلى و خارجى آن كشور و همسايگانش را تحت تأثير قرار داده است.
تركيه در منطقه كم آب خاورميانه قرار دارد؛ ولى خود از منابع غنى آب بهره‌مند است. از اين رو، علاقه‌مندى ترك‌ها به كنترل آب دجله و فرات نه به جهت نياز مفرط به آب، بلكه به خاطر اهميتى است كه آب در معادلات سياسى و امنيتى منطقه دارد. به همين دليل، تركيه از اواخر دهه ١٣٧٠ به فكر كنترل آب افتاد و پروژه بزرگ آناتولى (گاپ) را براى نيل به اين هدف به مرحله اجرا گذاشت. علاوه بر آن، طرح احداث خط لوله انتقال آب به طول ٢٤٠٠ كيلومتر به عربستان سعودى را مطرح كرد. با اجراى طرح‌هاى مذكور، بحران آب وارد مرحله تازه و در عين حال شديدترى شد. در حال حاضر نيز، به علت وجود سر چشمه‌هاى دو رودخانه فرات و دجله در خاك تركيه، آن كشور هرگاه بخواهد، مى‌تواند به بهانه‌هاى مختلف سوريه و عراق را از آب محروم سازد.
مسأله كردهاى تركيه يكى از مهم‌ترين مسايل امنيت منطقه‌اى اين كشور به حساب مى‌آيد. ريشه اين بحران بيشتر به تلاش دولت لائيك تركيه در هويّت زدايى كردها (مانند منع تكلم به زبان كردى، تحميل پوشش لباس غير سنتى و ...)، عدم توسعه و عمران مناطق كردنشين و جلوگيرى از آرمان گرايى قديمى كردها مبنى بر كسب خود مختارى و يا استقلال در سرزمين ابا و اجدادى‌شان بر مى‌گردد. «١» در نتيجه، قيام‌هاى ضد دولتى‌