و دام‌دارى در اين كشور فراهم آورده است. ٦٤ درصد جمعيت اين كشور را گرجى‌ها و بقيه را آذرى‌ها، كردها و ... تشكيل مى‌دهند. ٧٥ درصد مردم اين كشور، مسيحى و ١١ درصد آنان مسلمان‌اند كه بيشتر آنان سنى مذهب هستند. گرجستان بين دو درياى خزر و سياه قرار گرفته و تنها كشور قفقاز است كه به درياى آزاد راه دارد. اين كشور با مناطق بحرانى چچن، داغستان و ... داراى مرز مشترك است. «١» روسيه، آذربايجان، ارمنستان، تركيه همسايگان آن را تشكيل مى‌دهند، و در كنار درياى سياه قرار دارد. اين كشور حدود ٦٩ هزار كيلومتر مربع وسعت و تقريباً شش ميليون نفر جمعيت دارد. اهالى گرجستان همواره با اقوام مختلف، به صورت مختلط زيسته‌اند. گرجستان مى‌تواند به دليل برخوردارى از منابع طبيعى، سرزمين‌هاى حاصل‌خيز، توسعه صنعتى مناسب، بنيه اقتصادى خوب و دسترسى به دريا، خود را از ركود و ضعف اقتصادى كه بر آن و ساير جمهورى‌هاى شوروى سابق حاكم است، برهاند. «٢» اغلب سرزمين‌هاى قفقاز، از دوره ساسانيان تا قاجاريه، به ايران تعلق داشت. البته هرگاه دولت مركزى ايران به دلايلى چون جنگ خارجى و يا رقابت‌هاى سياسى داخلى، دچار ضعف مى‌شد، ميزان حاكميت ايران بر قفقاز كاهش مى‌يافت. البته، سابقه روابط ايرانيان و گرجى‌ها به دوره هخامنشيان مى‌رسد، و از آن زمان، گرجستان يكى از حكومت‌هاى تحت نفوذ ايران بود.
گفتنى است قبل از آن كه گرجستان مجدداً توسط آغا محمد خان قاجار به تصرف ايران درآيد، ساليان طولانى در اختيار ايران بود. آغا محمد خان قاجار، در ١١٦٢/ ١٧٨٣ گرجستان نافرمان و تحت‌الحمايه روسيه را، بدون توجه به قدرت نظامى كاترين كبير (تزارين روسيه) به تصرف درآورد، و زمانى كه كاترين در پاسخ به اقدام آغا محمد خان، تفليس را اشغال كرد، شاه قاجار كوشيد، بار ديگر آن را به چنگ آورد، ولى قتل او توسط چند نفر از سپاهيانش، تسلط مجدد بر گرجستان را ناكام گذارد. در مجموع، اوج اقتدار و ضعف ايران بر قفقاز، به ترتيب به دوره صفويه و قاجاريه برمى‌گردد كه سرانجام نيز، طى‌