آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٤١٨ - مبحث بيست و هفتم پا بر دوش پيامبر

گرفت و چنان او را از زمين بلند نمود كه سپيدى زير بغل پيامبر ٦ نمايان گرديد و فرمود: يا على! چه مى‌بينى؟ عرض كرد: يا رسول اللَّه! مى‌بينم خداى متعال به وسيله وجود مبارك تو، چنان شرافتى به من كرامت نموده كه اگر بخواهم آسمان را با دستم لمس كنم، قادر خواهم بود! در آن حال پيامبر ٦ به على ٧ فرمود: يا على! بت را از جاى كنده و بر زمين انداز! على ٧ فرمان پيامبر را اطاعت كرد؛ سپس رسول خدا ٦ على ٧ را رها كرد و به كنارى رفت و على در حالى كه لبخندى بر لب داشت به زمين افتاد.

رسول خدا ٦ پرسيد چرا خنديدى؟ عرض كردم به اين علت خنديدم كه از بالاى كعبه به زمين افتادم اما جايى از بدنم آسيب نديد! رسول خدا ٦ فرمود: يا على! چگونه به تو آسيبى برسد در حالى كه محمد تو را بلند كرد و جبرئيل تو را فرودآورد؟!