آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٧٨ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است
[١] مجاهد گويد: اين آيه در باره على بن ابى طالب ٧ نازل گرديده است.
[٢] از امام باقر ٧ نقل شده است كه فرمود: آن كسى كه سخن صدق آورد محمد ٦ بود و آن كه او را تصديق نمود، على بن ابى طالب ٧ است.
خداوند مىفرمايد: «وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ»:[٣] كسانى كه به روز قيامت ايمان ندارند از راه راست برمىگردند.
[٤] از على ٧ نقل شده است كه فرمود: آنان گروهى هستند كه از ولايت ما اعراض نموده و از راه ما كناره گرفتهاند.
خداوند مىفرمايد: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ»:[٥] آن كس كه عمل نيكويى انجام دهد، پاداش بهتر براى اوست و آنان از هول و هراس روز قيامت در امان خواهند بود و آن كس كه عمل بدى انجام دهد به كيفر آن گناه به رو به آتش مىافتد.
[٦] على ٧ فرمود: كار پسنديده دوستى ما و كار زشت و بد بغض و دشمنى با ما
[١]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٤؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٢٦٩، ح ٣١٧؛ درّ المنثور، ج ٥، ص ٣٢٨؛ كفاية الطالب، باب ٦٢، ص ٢٣٣؛ نهج الحق و كشف الصدق، ص ١٨٥؛ شواهد التنزيل، ج ٣، ح ٨١٠.
[٢]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٤؛ تفسير برهان، ج ٤، ص ٧٦، ح ٣.
[٣]. سوره مؤمنون( ٢٣)، ٧٤.
[٤]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٤؛ شواهد التنزيل، ج ١، ح ٥٥٧ و ٥٥٨؛ تفسير فرات بن ابراهيم، ص ٢٧٨، ح ٣٧٨؛ فرائد السمطين، ج ٢، ص ٣٠٠، ح ٥٥٦.
[٥]. سوره نمل( ١)، ٨٩.
[٦]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣٢٤؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٤٢٦، حديث ٥٨١ و ٥٨٢؛ احقاق الحق، ج ١٤، ص ٦٣٩ و ج ٢٠، ص ٩٢، توضيح الدلائل، ص ١٦٥.