آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٦٢ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است
[١] در باره آيه كريمه: فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَ كَذَّبَ بِالصِّدْقِ»:[٢] پس كيست ستمگرتر از آن كسى كه بر خدا دروغ بست و [سخن] راست را چون به سوى او آمد، دروغ پنداشت؟ موسى بن جعفر از پدر بزرگوارش روايت كرده است كه فرمود: آن ستمگر كسى است كه در مورد على بن ابى طالب ٧ گفتار رسول خدا ٦ را مردود بداند.
[٣] در باره آيه كريمه: «وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ»:[٤] و گفتند: خداوند در همه امور ما را بس است و نيكو حمايتگرى است. پس با نعمت و بخششى از جانب خدا [از ميدان نبرد] بازگشتند، در حالى كه هيچ آسيبى به آنان نرسيده بود. ابو رافع گويد: پس از جنگ أحد، رسول خدا ٦ على ٧ و جماعتى از ياران خود را به تعقيب ابو سفيان اعزام نمود، مردى از قبيله خزاعه در راه على ٧ را ملاقات نمود و گزارش داد كه ابو سفيان و همراهان وى تجديد نيرو نموده و ديرى نمىگذرد كه به جنگ شما خواهد آمد! على ٧ فرمود: در هر حال اعتماد ما به خداست. و هرگز از هجوم دشمن باك نداريم، پس از اين اظهار در همان حال اين آيه شريفه، در باره وى و همراهانش نازل گرديد[٥].
[٦] ابن مسعود آيه مباركه: «وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ»:[٧]
[١]. كشف الغمه ج ١ ص ٣١٧، تفسير برهان، ج ٤، ص ٧٦.
[٢]. سوره زمر( ٣٩)، ٣٢.
[٣]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٧؛ درّ المنثور، ج ٢، ص ١٠٣؛ تفسير برهان، ج ١، ص ٣٢٦، ح ٣.
[٤]. سوره آل عمران( ٣)، ١٧٣ و ١٧٤.
[٥]. سوره احزاب( ٣٣)، ٢٥.
[٦]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٧؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٤، ح ٦٣٠- ٦٣١؛ درّ المنثور، ج ٥، ص ١٩٢؛ خصائص الوحى المبين ابن بطريق، ص ٢١٩، فصل بيستم، حديث ١٦٦، كفاية الطالب، ص ٢٣٩، باب شصت و دوم؛ غاية المرام بحرانى، ص ٤٢٠، باب ١٦٩؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٤٢٠، ح ٩٢٧.
[٧]. سوره احزاب( ٣٣)، ٢٥.