آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٤٤٣ - مبحث سى و پنجم دستور خداوند به پيامبر
نمود كه اى محمّد! در باره على سفارش و توصيه كن، زيرا او سيّد مسلمانان، پيشواى متقيان و رهبر سپيد رويان در روز قيامت است.
[١] عبد الرحمن انصارى، از پدرش نقل مىكند كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود:
خداوند نه فضيلت به من ارزانى داشت كه در وجود على گرد آمده است: سه فضيلت در اين جهان و سه فضيلت در آخرت است. دو فضيلت را هميشه براى او خواستارم و نسبت به يك فضيلت باقى مانده بيمناكم! اما آن سه فضيلت دنيايى عبارتند از اينكه: على عورت مرا مىپوشاند [يعنى تجهيز من از غسل و كفن و دفن به عهده اوست]، و سرپرست اهل بيت من و مدبّر امور آنها و وصى من در بين آنها مىباشد. و آن سه فضيلت اخروى عبارت است از اينكه: پرچم حمد به من داده مىشود و من به او مىسپارم، در مقام شفاعت به او اعتماد خواهم داشت، در حمل كليدهاى بهشت و تقسيم آن در ميان بهشتيان مرا كمك خواهد نمود. اما آن دو چيز كه براى او خواستارم: اين است كه پس از من هرگز گمراه و كافر نخواهد شد و آن ديگر كه بر او بيمناكم اين است كه قريش پس از من نسبت به او بد رفتارى و غدر خواهند نمود.
[٢] از عبد الرحمن بن ابى ليلى، از پدرش روايت شده است كه گفت: در روز جنگ خيبر، رسول خدا ٦ پرچم را به دست على ٧ داد و خداوند پيروزى را به وى كرامت نمود و در روز غدير خم او را به مردم معرفى كرد و فرمود: او مولاى هر مرد و زن با ايمان است و به او فرمود: يا على! تو از منى و من از تو هستم و تو پس از من براى تأويل قرآن مىجنگى، همان گونه كه من براى تنزيل آن جنگيدم! و به او فرمود: رتبه و منزلت تو نزد من همان منزلت و رتبه هارون نزد موسى است.
[١]. امالى شيخ طوسى، جزء هشتم، ص ٢١٢، ح ٩.
[٢]. امالى شيخ طوسى، جزء ١٢، ج ١، ص ٣٦١، ح ٦٣؛ كشف الغمّة، ج ٢، ص ٢٤.