آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٤٤ - مبحث اول در ايمان آن حضرت است

امتياز دوم آن حضرت اين است كه رسول اكرم ٦ سوره برائت (توبه) را به فلانى (ابو بكر) سپرد تا در موسم حج، بر مشركان مكه قرائت كند، سپس على را در پى او روانه نمود و آن مأموريت را به على محوّل كرد و على سوره توبه را از او گرفت و مأموريت را انجام داد، رسول خدا ٦ فرمود: اين مأموريت در توان كسى نيست جز مردى كه از من است و من از او هستم.

امتياز سوم كه ابن عباس به آن اشاره مى‌كند، اين است كه رسول اكرم ٦ «يوم الانذار» نزديكان خود را، بعد از نزول آيه: وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌، در خانه خود جمع نموده و در سخنانى به پسر عموهايش فرمود: كدام يك از شما در دنيا و آخرت، تابع‌[١] و پيرو من خواهيد بود؟ آنها همگى خواسته او را رد كردند جز على كه در جمع حضور داشت و سخنى نمى‌گفت و ناگهان از جا برخاست و عرض كرد: انا اواليك في الدنيا و الآخرة من پيرو و تابع تو در دنيا و آخرت خواهم بود! رسول خدا ٦ فرمود: آرى تو ولى من در دنيا و آخرت هستى، ابن عباس گويد: براى بار دوّم رسول خدا ٦ به يكايك آنها خطاب نموده و سخن خود را تكرار كرد، اما در اين نوبت نيز، همان پاسخ را داده و امتناع ورزيدند؛ باز هم على، پس از پايان پاسخ آنها، پيروى خود را به آن جناب، اعلام نمود و پيامبر ٦ گفته او را استقبال نمود و فرمود: تو تابع و پيرو من در دنيا و آخرت خواهى بود.

امتياز چهارم ابن عباس گويد: او نخستين فردى بود كه بعد از خديجه، اسلام آورد.

[١]. توالى الشي‌ء تتابع و الموالاة المتابعة، لسان العرب، ج ١٥، ص ٤١٢.