برايم نقل نكرده بود! و چون دوران بيماريش كه فكر مى‌كرد از آن نجات نخواهد يافت، به پايان رسيد، از گفته‌اش پشيمان شد و به من گفت: اى يمانى (زهرى) اين روايت را از زبان من بازگو مكن، بلكه نوشته‌ات را به هم پيچيده و در گوشه‌اى بينداز! گفتم چرا: گفت:

اين گروه يعنى بنى اميّه از گوينده فضائل على و ستايشگر او عذرى نمى‌پذيرند! گفتم: يا ابا بكر [كنيه زهرى‌] چگونه با شنيدن اين حديث از عكرمه كه حاوى فضيلتى از فضائل على است و براى من نقل نمودى، با اين قوم همكارى مى‌كنى و آن را در دل نگهداشتى؟

گفت: همين سؤال براى فهميدن مطلب از آغاز تا انجام كافى است زيرا بنى اميّه، ما را در مال و ثروتشان سهيم نموده و در مقابل اين بذل و بخشش، ما هم از عقيده و آرمانمان تنزل نموده و به ميل و هواى نفسانى آنها حركت مى‌كنيم!![١] و از انس روايت شده است كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود: خداوند گروهى را آفريد كه نه از اولاد آدم و نه از فرزندان ابليس‌اند و هميشه دشمنان على را لعن مى‌كنند! اصحاب پرسيدند آنها كيستند؟ پيامبر ٦ فرمود: آنها پرندگانى هستند كه قنبره نام دارند و به هنگام سحر بر شاخه درختان ندا مى‌كنند: لعنت خدا بر دشمنان على بن ابى طالب باد! سپس بر آن حضرت درود فرستاده و مى‌گويند: به نام خداوند بخشنده مهربان و درود بر بندگان نيكوكار او كه برگزيده او و در بين خلق به فضائل بسيارى امتياز دارند.

[٢] و از جابر بن عبد اللَّه انصارى نقل شده است كه گفت: از على ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: پيش از اينكه كسى ايمان به خدا آورده و نماز گزارد، به مدت سه سال، با پيامبر نماز گزاردم و باز شنيدم كه مى‌فرمود: از جمله پيمانها و مطالبى كه رسول خدا ٦ با من‌

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ١٤٢، ح ١٨٧؛ بحر المناقب، ص ٤٨، بنا به نقل احقاق الحق، ج ٧، ص ٢٢١.

[٢]. مناقب ابن مغازلى، ص ١٩٤، ح ٢٣٠؛ مناقب احمد بن حنبل، شماره ٢٨٧- ٢٨٩ و شماره‌هاى ٧١ و ٨٤؛ ينابيع المودّة، باب ١٢، ص ٦٠ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ١، ص ٦٣، ح ٩١؛ امالى شيخ طوسى، ج ١، ص ٢٦٧؛ العيون و المحاسن، ص ٢١٠؛ احقاق الحق، ج ٧، ص ٥٧٣.