آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٩١ - مبحث بيست و سوم در باره حديث مناشده سوگند دادن از اخبار مشهورهاى كه خاصه و عامه، آن را نقل نمودهاند و به مرحله تواتر مفيد قطع رسيده است

مبحث بيست و سوم در باره حديث مناشده‌[١] [سوگند دادن‌] از اخبار مشهوره‌اى كه خاصّه و عامّه، آن را نقل نموده‌اند و به مرحله تواتر مفيد قطع رسيده است‌

[٢] اين روايت را خوارزمى و ديگران از عامر بن وائله نقل كرده‌اند كه گفت: در روز شوراى انتخاب خليفه با على ٧ در جمع حاضران بودم و شنيدم كه على ٧ به آنها در مورد حقّ غصب‌شده‌اش مناشده نموده و فرمود: براى شما چنان حجّت و برهان روشن اقامه كنم كه هيچ يك از شما چه عرب و چه عجم، نتواند آن را انكار نمايد و يا مسير سخن را تغيير دهد! سپس فرمود: اى مردم شما را به خدا سوگند مى‌دهم! آيا در بين شما كسى پيش از من، به وحدانيت خدا اعتراف نموده؟ همگى گفتند: به خدا سوگند نه! بعد فرمود:

[١]. مناشده عبارت است از اين كه براى مطالبه حقى، كسى ديگران را به خدا سوگند دهد و آنها را دعوت به شهادت به حق نمايد[ م‌].

[٢]. مناقب خوارزمى، فصل ١٩، ص ٢٢٢، چاپ نجف و ص ٣١٣، چاپ قم، حديث ٣١٤؛ مناقب ابن مغازلى، ص ١١٢، ح ١٥٥؛ فرائد السمطين، ج ١، باب ٥٨، ح ٢٥١؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ج ٣، ص ١١٣، ح ١١٤٠؛ اللألى المصنوعه سيوطى، ج ١، ص ٣٦١؛ امالى شيخ طوسى، ج ١، جزء ١٢، ص ٣٤٢ و ج ٢، مجلس ٢٦، ص ١٥٩؛ خصال شيخ صدوق، ح ٣١، از أبواب چهلم، ص ٥٥٣؛ احتجاج طبرسى، ج ١، ص ١٣٢.