آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٩٠ - مبحث بيست و دوم اين كه ذريه رسول خدا

در محضر رسول خدا ٦ بوديم كه على ٧ وارد شد و بر پيامبر ٦ درود فرستاد و سلام نمود؛ رسول خدا ٦ با خوشحالى و تبسم به وى جواب داد و از جاى برخاست او را در آغوش گرفت و پيشانى وى را بوسيد و او را در كنار خويش جاى داد! پدرم گفت: يا رسول اللَّه! آيا او را دوست مى‌دارى؟ پيامبر ٦ فرمود: اى عمو به خدا سوگند، هر آينه خداوند، محبتش نسبت به على از محبت من نسبت به على بيشتر است! و خداى متعال ذريّه و نسل هر پيامبرى را از تبار خود او قرار داده است، ولى ذريّه مرا از صلب اين مرد آفريده است.

[١] رسول خدا ٦ به على ٧ فرمود: تويى كه آتش جهنم را بر دوزخيان تقسيم مى‌كنى و تويى كه كوبه در بهشت را به صدا درآورده و بدون حساب، پيش از همه به بهشت خواهى رفت.

[١]. مناقب خوارزمى، فصل ١٩، ح ٢٨١؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٦٧، ح ٩٧؛ لسان الميزان، ج ٣، ص ٢٤٧، شماره ١٠٨٢ و ج ٦، ص ١١٣، شماره ٣٩١.