آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٩ - مبحث اول در ايمان آن حضرت است

مطلب يكم فضيلتهاى معنوى آن جناب كه طى چند مبحث مطرح مى‌گردد

مبحث اول در ايمان آن حضرت است‌

امتياز اول در مورد فضايل نفسانى آن جناب در ارتباط با ايمان است كه هيچ فضيلتى با آن، همطراز نيست، چرا كه با وجود ايمان در نفس آدمى، به نعمت جاويدان بهشت و رضوان الهى راه يافته و از عذاب دردناك ابدى و دوزخ، رهايى مى‌يابد، زيرا خداى متعال در باره شرك كه ضد ايمان است مى‌فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ» (سوره نساء؛ ١١٦) «يعنى بى‌ترديد خداى عز و جل هرگز شرك را به آمرزش مقرون نخواهد كرد، چرا كه شرك گناهى بس عظيم است و قابل آمرزش نيست، امّا سواى شرك گناهى وجود ندارد كه قابل آمرزش نباشد».

بنا بر اين وجود اقدس على ٧ از شرك به خدا به دور بوده و همه مسلمانان اتفاق و اجماع دارند كه على ٧ از همه صحابه پيشتر به ايمان سبقت گرفته‌[١] و او نخستين فردى‌

[١]. تاريخ ابن عساكر، ترجمة الأمام على بن ابى طالب ٧، ج ١، ص ٤١- ١١٦، شماره ٥٩ و ١٤٠؛ الغدير، ج ٣، ص ٢٣٠؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٤، ص ١١٦، در شرح خطبه ٥٧؛ بحار الانوار، ج ٣٨، ص ٢٠١، باب ٦٥؛ الاصابه ابن حجر، ج ٢، ص ٥٠٧؛ استيعاب، در حاشيه الاصابة، ج ٣، ص ٢٧؛ مناقب خوارزمى، ص ١٨.