آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٥٤ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است

مِنْهُ»:[١] آيا آن كس كه بر بيّنه و بينش الهى است و شاهدى به همراه دارد. در باره اين آيه عبّاد بن عبد اللَّه اسدى گويد: شنيدم على ٧ در حالى كه بر منبر بود، فرمود: هيچ مردى از قريش نيست كه يك يا دو آيه در باره او نازل نشده باشد، مردى از زير منبر برخاست [و با نوعى استفهام كه گوياى طعن و حسد او بود] گفت: در باره تو چه آيه‌اى نازل شده است؟

على ٧ كه از گفته او خشمگين شده بود، فرمود: اگر اين سؤال در جمع اين مردم، مطرح نشده بود، هرگز تو را پاسخ نمى‌دادم! اما واى بر تو، مگر سوره هود را نخوانده‌اى؟ سپس آيه كريمه را قرائت كرد و فرمود: آن كس كه بر بيّنه و بينش الهى است رسول خداست و من شاهد بر او هستم.

[٢] خداى متعال مى‌فرمايد: «وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ»: اى فرشتگان آنها را متوقف سازيد، زيرا مورد سؤال قرار خواهند گرفت. از ابن عباس نقل شده است كه گفت:

در روز قيامت در باره ولايت على ٧ از همه مردم پرسش خواهد شد.

[٣] از ابن عباس نقل شده است كه گفت: مراد از راستگويان در آيه مباركه: «اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌»:[٤] از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد. على بن ابى طالب ٧‌

[١]. سوره هود( ١٧).

[٢]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٥؛ خصائص الوحى المبين ابن بطريق، فصل هشتم، ح ٨٧- ٨٨؛ الفردوس ديلمى، حديث ٨٩؛ تفسير حبرى، ص ٣٥٥، شماره ٤٨٢ و ٤٨٤؛ غاية المرام، باب ٥، ص ٢٥٩؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ١٠٦، ح ٧٨٥؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج ٢، باب ما تفرّد من مناقبه، ص ١٥٢؛ تذكرة الخواص، باب دوم، ص ١٧؛ لسان الميزان، ج ٤، ص ٢١١، شماره ٥٥٩؛ فرائد السمطين، ج ١، ص ٧٩، باب ١٤، ح ٤٧؛ صواعق المحرقه ابن حجر، ص ٧٩.

[٣]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٥؛ درّ المنثور، ج ٣، ص ٢٩٠؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ج ٢، ص ٤٢٢، ح ٩٣٠؛ تذكرة الخواص سبط ابن الجوزى، ص ١٦، باب دوم؛ فرائد السمطين، ج ١، ص ٣٦٩، باب ٦٨، ح ٢٩٩؛ مناقب خوارزمى، ص ٢٨، حديث ٢٧٣؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٥)، ح ٣٥٠ به بعد.

[٤]. سوره توبه( ١١٩).