آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٥٣ - مبحث بيست و يكم آياتى از قرآن است كه به اعتراف همه علما، در شأن على(ع) نازل شده است
خودت برايم استوار كن، تا به آن پاىبند باشم و مودّتى نزد خويش برايم برقرار نما و آن را در دلهاى مؤمنان وارد ساز؛ پس از اين دعا، آيه ياد شده نازل گرديد.
[١] ابن عباس در باره آيه كريمه «لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ»:[٢] (براى هر قومى رهبريست)، گويد: رسول خدا ٦ به هنگام نزول آيه «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ»:[٣] به سينه مباركش اشاره نمود و در تفسير اين آيه به على ٧ اشاره نمود و فرمود: يا على هدايت يافتهگان پس از من به تو اقتداء خواهند نمود.
[٤] آيه مباركه «أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ»:[٥] (آيا آن كس كه مؤمن است همانند فاسق منحرف مىباشد، هرگز آنان با هم برابر نيستند) ابن عباس گويد: مراد از مؤمن على ٧ و مراد از فاسق وليد است.
[٦] خداى متعال مىفرمايد: «أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ
[١]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٥؛ درّ المنثور سيوطى، ج ٤، ص ٤٥؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٩٥، حديث ٣٩٩؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ج ٢، ص ٤١٥، حديث ٩٢٠ به بعد؛ كفاية الطالب، باب شصت و دوم، ص ٢٣٣؛ مستدرك حاكم نيشابورى، ج ٣، ص ١٢٩؛ فرائد السمطين، ج ١، ص ١٤٨، باب بيست و هشتم، حديث ١١١ و ١١٢؛ منتخب كنز العمّال بحاشيه مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ٤٥١.
[٢]. سوره رعد( ١٣)، ٧.
[٣]. سوره رعد( ١٣)، ٧.
[٤]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٥؛ درّ المنثور، ج ٥، ص ١٧٧؛ مناقب ابن مغازلى، ح ٣٧٠ و ٣٧١، ص ٣٢٤؛ تاريخ دمشق، ترجمة وليد، ج ٦٠، ص ١٩٩؛ مختصر تاريخ دمشق، ج ٢٦، ص ٢٤٠؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٤٤٥، ح ٦١٠؛ انساب الأشراف، ج ٢، ص ١٤٨، حديث ١٥٠؛ الأغانى، اخبار وليد بن عقبة، ج ٥، ص ١٤٠، فضائل احمد بن حنبل، ص ١٦٥؛ اسباب النزول، ص ١٩٧.
[٥]. سوره السجده( ١٨).
[٦]. كشف الغمّة، ج ١، ص ٣١٥؛ درّ المنثور، ج ٣، ص ٣٢٤؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٧٥، ح ٣٧٢؛ منتخب كنز العمّال در حاشيه مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ٤٤٩؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق، ج ٢، ص ٤٢٠، ح ٩٢٨؛ كفاية الطالب، باب ٦٢، ص ٢٣٥؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٢٧٠، ح ٣١٨؛ تذكرة الخواص، ص ٦١، باب دوم.