آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٣٠٣ - مبحث يازدهم حديث منزلت و يگانگى على(ع) با پيامبر

نسبت به موسى باشد! جز اين كه پس از من پيامبرى نخواهد آمد؟ به خدايى كه جانم در قبضه قدرت او است، در روز قيامت با عصاى ساجى كه در دست دارى گروهى از مردم را از حوض دور مى‌كنى! همان گونه كه شتر تشنه از آب رانده مى‌شود! و هم اكنون مقام تو را در كنار حوض مشاهده مى‌كنم.

[١] على ٧ فرمود: به بيمارى شديدى مبتلا گرديدم براى طلب شفا و دعاى آن حضرت به منزل رسول خدا ٦ رفتم. وقتى رسول خدا ٦ رنجورى مرا مشاهده نمود، مرا در جاى خويش خواباند و گوشه‌اى از لباس خود را روى من كشيد و خود به نماز مشغول شد، پس از گذشت زمانى كه در عبادت گذرانيد، به من فرمود: اى پسر ابى طالب، خداوند تو را شفا عنايت نمود و از اين به بعد هيچ نگرانى وجود ندارد، زيرا هر چه براى خودم از خداوند طلب كردم مانند همان نيز، براى تو از خداوند خواستم و همه خواسته‌هايم برآورده شد، مگر مسأله نبوت كه بعد از من پيامبرى نخواهد آمد.

[٢] از معاذ بن جبل نقل شده است كه رسول خدا ٦ به على ٧ فرمود: تو در تمامى فضائل با من مشاركت دارى مگر نبوّت كه بر تو غالب شدم، زيرا پيامبرى پس از من نيست. اما در هفت خصلت بر همه مردم غالب آمدى و كسى از قريش در اين خصايل و ويژگيها بر تو پيروز نخواهد شد و آن ويژگيها عبارتند از اين كه نخستين فردى كه به خدا ايمان آورد و به پيمان الهى از همه باوفاتر، و در انجام اوامر خدا مقاومتر و در تقسيم اموال به تساوى از همه برتر و در عدالت و داد در بين رعيت از همه دادگرتر و در امور قضايى از همه آگاهتر و در روز قيامت نزد خداوند از همه ممتازتر تو هستى.

[١]. مناقب خوارزمى، فصل نهم، ص ٦١.

[٢]. مناقب خوارزمى، فصل نهم، ص ٦١.