آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٨٤ - مبحث هشتم در اين است كه رسول اكرم

[١] خوارزمى از جابر بازگو كرده است كه گفت: رسول خدا ٦ فرمود: زمانى كه خداى متعال آسمانها و زمين را آفريد، آنها را فراخواند و آنان دعوت حق را اجابت نمودند سپس نبوّت من و ولايت على بن ابى طالب را براى آنها عرضه نمود و آنان پذيرفتند.

سپس مخلوقات را آفريد و امر ديانت را به ما تفويض نمود، پس سعادتمند آن كسى است كه پيروى از ما نمايد و شقى آن كسى است كه از ما فرمان نبرد و اطاعت نكند آن‌گاه فرمود: ماييم كه حلال خدا را حلال و حرام خدا را حرام مى‌دانيم.

[٢] و خوارزمى از ابى سعيد خدرى، از سلمان نقل كرده است كه گفت: به رسول خدا ٦ عرض كردم: يا رسول اللَّه! براى هر پيامبرى، جانشينى از سوى خداوند تعيين شده است بفرماييد وصىّ شما كيست؟ رسول خدا ٦ خاموش شد و به سخن من پاسخى نداد، پس از مدتى كه مرا ديد، فرمود: اى سلمان! با شتاب به سوى آن حضرت رفتم و گفتم: بلى يا رسول اللَّه! فرمود: آيا مى‌دانى وصىّ موسى كيست؟ گفتم آرى، وصىّ وى يوشع بن نون بود، فرمود: چرا؟ گفتم: چون از همه مردم آن زمان داناتر بود، فرمود:

به همين علت وصىّ و راز نگهدار و بهترين كس من پس از من كه پيمانهاى مرا انجام خواهد داد و دين مرا ادا مى‌كند، همانا على بن ابى طالب مى‌باشد.

[٣] و از كتاب الأربعين، از أنس بن مالك نقل شده است كه گفت: رسول خدا ٦‌

[١]. مناقب خوارزمى، فصل چهاردهم، ص ٨٠.

[٢]. مناقب خوارزمى، فصل چهاردهم، ص ٨٠؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١١٣؛ منتخب كنز العمّال در حاشيه مسند احمد ابن حنبل، ج ٥، ص ٣٢؛ احقاق الحق، ج ٤، ص ٧٥، به بعد و ج ١٥، ص ١٥٣؛ ينابيع المودّة، باب پانزدهم، ص ٧٨.

[٣]. احقاق الحق، ج ٤، ص ٢٢٠؛ كنوز الحقائق، ص ٤٦؛ تاريخ بغداد، ج ٢، ص ٨٨، مناقب ابن مغازلى، ص ٤٥، حديث ٦٧ و ص ١٩٧، حديث ٦٧؛ الرياض النضرة، ج ٢، ص ١٤٠؛ ذخائر العقبى، ص ٧٧؛ منتخب كنز العمال در حاشيه مسند احمد ابن حنبل، ج ٥، ص ٣٤؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦٢٠، شماره ٣٣٠١٣.