آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٥٩ - مبحث ششم در باره وجوب محبت و دوستى با آن حضرت

مبحث ششم در باره وجوب محبّت و دوستى با آن حضرت ٧‌

[١] خداوند مى‌فرمايد: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌»[٢]:

(بگو به ازاى آن [رسالت‌] پاداشى از شما نمى‌خواهم، مگر دوستى در باره خويشاوندان ...)، ترديدى نيست كه على ٧ سيّد و بزرگ خاندان نبوّت و نزديكان آن حضرت مى‌باشد.

[٣] احمد بن حنبل در مسند خود روايتى را بازگو مى‌كند، كه رسول اكرم ٦ دست‌

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ٣٠٧، حديث ٣٥٢ در اين سند از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل شده كه گفت: به هنگام نزول آيه شريفه:« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌» گفتند: يا رسول اللَّه! كسانى كه خداوند به دوستى آنها أمر نموده كيستند؟ فرمود: على، فاطمه و فرزندان آنها؛ كفاية الطالب گنجى، باب ١١، ص ٩١؛ ذخائر العقبى، ص ٢٥؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٧، ص ١٠٣ و ج ٩ ص ١٦٨؛ نور الأبصار شبلنجى، ص ١١١.

[٢]. شورى، ٤٢.

[٣]. مسند احمد بن حنبل، ج ١، ص ٧٧؛ مناقب ابن مغازلى، ص ٣٧٠، حديث ٤١٧؛ معجم الصغير طبرانى، ج ٢، ص ٧٠، چاپ مدينه و چاپ دهلى ص ١٩٩، جامع الصحيح ترمذى، ج ٥، ص ٦٤١، شماره ٣٧٣٣؛ تاريخ اصبهان ابو نعيم، ج ١، ص ١٩١؛ تاريخ بغداد خطيب بغدادى، ج ١٣، ص ٢٨٧، شماره ٧٢٥٥.