آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٥٠ - مبحث چهارم در باره بستن درهايى است كه از منازل اصحاب به مسجد باز مىشد، جز درب منزل على(ع) و اين منزلت اختصاصى را رسول اكرم

پرداختند و منتقدانه به آن نگريستند كه انگيزه آن جز رشك بردن به على ٧، چيز ديگرى نبود. آنان مى‌گفتند: اين چه امتيازى است كه پيامبر ٦ براى على قائل است؟

زيد گويد: رسول خدا ٦ به پا خاست و خداى را سپاس گفت و ايراد نابجاى آنان را پاسخ داد؛ پس از حمد و ثناى پروردگار فرمود: اين من نيستم كه دستور بستن درها غير از درب منزل على را صادر كرده‌ام كه برخى از شما مردم، زبان اعتراض به روى من گشوديد، به خدا سوگند، نه من در خانه‌اى را بسته‌ام و نه راهى را گشوده‌ام، اين فرمان از خداى متعال صادر شده و من مأمور ابلاغ آن گرديدم، پس آگاه باشيد كه در ابلاغ اين فرمان، خدا را اطاعت نموده و دستور او را اجرا خواهم نمود.

[١] ابن مغازلى در مناقب از عدى بن ثابت نقل نموده كه گفت: رسول خدا ٦ به مسجد وارد شد و در جمع أصحاب خود فرمود: خداى متعال به پيامبرش موسى ٧ وحى نمود كه مسجدى طاهر برايم بنا كن كه جز موسى، هارون و فرزندان هارون ديگرى در آن سكونت نكند و به من وحى نموده تا مسجد طاهرى بنا كنم كه جز من، على و فرزندان وى كسى ديگر در آن سكونت ننمايد.

[٢] از حذيفة بن أسيد غفارى نقل است كه گفت: هنگامى كه ياران رسول خدا ٦ به مدينه آمدند، منزلى نداشتند كه در آن سكونت، كنند از اين رو خوابگاه خويش را مسجد قرار داده بودند، رسول خدا ٦ از آن عمل منع نمود و فرمود: مسجد جايگاه‌

[١]. مناقب ابن مغازلى، ص ٢٥٢، روايت ٣٠١؛ احقاق الحق، ج ٥، ص ٥٨٠؛ ارجح المطالب علامه عبيد اللَّه حنفى، ص ٤١٦، شرف النبى كازرونى، ص ٧٤؛ العمده ابن بطريق، ص ١٧٧، روايت ٢٧٤؛ درّ المنثور سيوطى، ج ٣، ص ٣١٤، ذيل آيه ٨٧ از سوره يونس؛ علل الشرائع شيخ صدوق، ص ٢١٠، باب ١٥٤؛ ترجمة امام على بن ابى طالب ٧ من تاريخ دمشق ابن عساكر، ج ١، ص ٢٩٦، روايت ٣٣٥.

[٢]. ابن مغازلى، ص ٢٣٥، روايت ٣٠٣؛ العمده ابن بطريق، ص ١٧٧، حديث ٢٧٥؛ علل الشرائع، ص ٢٠١؛ ينابيع المودّة، باب ١٧، ص ٨٨؛ الجامع الصحيح ترمذى، ج ٥، ص ٦٤١، شماره ٣٧٣٢.