آینه یقین (ترجمه کشف الیقین) - علامه حلی - الصفحة ٢٠٩ - مبحث پنجم در اين كه على(ع) جامع فضيلتهاى متضاد بود كه به اين شرح است

مبحث پنجم در اين كه على (ع) جامع فضيلتهاى متضادّ بود كه به اين شرح است‌

[١] اختلافى بين مردم نيست كه على ٧ از همه مردم زمان خويش پارساتر و زاهدتر بوده تا آنجا كه دنيا را سه طلاقه كرده بود. او روزها روزه‌دار و شبها به عبادت اشتغال داشت. افطارش از نان جوين سبوس ناگرفته خشكيده بود كه در محفظه‌اى دور از دسترس جاى مى‌داد و بر آن مهر مى‌زد، مبادا كه فرزندانش حسنين ٧ با توجه به عواطف فرزندى، خورشتى از روغن يا زيتون در كنار آن قرار دهند و عادة انسانى كه تا اين حدّ از لذايذ دنيوى بر كنار باشد، نيروى جسمانى او ضعيف شده و از تحمل مشكلات زندگى ناتوان خواهد بود، امّا او با فضيلت زهد و خصلت كناره‌گيرى از لذايذ دنيايى آن چنان نيرومند بود كه در فتح خيبر، درب قلعه را كه هفتاد نفر، توان بلند كردن آن را

[١]. به قصار الحكم ذيل خبر ضرار كه فرمود:

ُ قد طلقتك ثلاثا لا رجعة فيها

و به بحار الأنوار، ج ٤١، باب ١٠٧، ص ١٣٨، روايت عمران بن غفلة در كيفيت طعام آن جناب و در صفحه ١٤٧، از همين كتاب در مورد زهد آن حضرت و به ارشاد شيخ مفيد، ج ١، باب دوم فصل ٣١، و در آن خبر گويد: و ذكر أصحاب السيرة ان المسلمين لما انصرفوا، من خيبر راموا حول الباب فلم يقله منهم الا سبعون رجلا مراجعه نمائيد و نيز علامه مجلسى رحمه اللَّه در بحار، ج ٤١، باب ١١٣، ص ٢٧٩ از احمد بن حنبل نقل كرده است.