ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٩٩
مِنْ كُلِّ ذَلِكَ بِكَفِّ الْبَادِرَةِ وَ تَأْخِيرِ السَّطْوَةِ حَتَّى يَسْكُنَ غَضَبُكَ فَتَمْلِكَ الاخْتِيَارَ. وَ لَنْ تَحْكُمَ ذَلِكَ مِنْ نَفْسِكَ حَتَّى تُكْثِرَ هُمُومَكَ بِذِكْرِ الْمَعَادِ إلَى رَبِّكَ!
«در وقت طغيان غرور و باد به بينى افكندنت، و تيزى و برّندگى صولت و قدرتت، و غلبه و برترى قوّت و زور بازويت، و تندى و زشت گوئى زبانت خويشتن دار بوده و بر نفس خود و إراده خود مسلّط باش!
و از تمام اين فجايع بواسطه اجتناب از عمل در حالت شتابزدگى، و تأخير إعمال قدرت و سطوت تا هنگاميكه غضبت فرو نشيند و خشمت آرام گيرد و مالك اختيار و إرادهات گردى، ميتوانى خودت را مصون و محفوظ بدارى.
و هرگز مسلّط بر خويشتن نخواهى شد مگر آنكه بسيار انديشهها و أفكارت را در ياد معاد و بازگشت به سوى پروردگارت در موقف قيامت بيندازى
»! اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد