ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٦٩
سپس ملك و سلطنت براى فراعنه در عالم پيدا ميشود.»
قَالَ: وَ أَنْزَلَ اللَهُ تَعَالَى فِى ذَلِكَ: «
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ»[١]
تَمْلِكُهَا بَنُو أُمَيَّةَ لَيْسَ فِيهَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ.
اين آيه دلالت مىكند براينكه ليلة القدر بهتر است از هزار ماهى كه بنى اميّه در آن حكومت ميكنند (و بنى اميّه، هزار ماه يعنى هشتاد و سه سال و چهار ماه حكومت كردند). و خداوند پيغمبرش را آگاه كرد كه سلطنت بنى اميّه در اين امّت هزار ماه طول خواهد كشيد. و بقدرى آنها قدرت پيدا ميكنند كه اگر بخواهند به كوهها بالا روند و برترى پيدا كنندلَطَالُوا عَلَيْهَا، خواهند توانست؛ گرچه كوهها داراى ارتفاع زياد و قلّههاى مرتفعى باشند. آنها بر كوهها مسلّط ميشوند و كوههاى طويل هم در مقابل آنها نميتوانند بايستند. تا اينكه خداوند تعالى إجازه ميدهد به زوال ملك آنها؛ و در تمام اين مدّت، آنها عداوت و بغض و كينه ما أهل بيت را در دل خود مىپرورانند. خداوند خبر داد به پيغمبرش آنچه را كه به أهل بيت و أهل مودّت او و شيعيان آنها در زمان بنى اميّه خواهد رسيد.
خدا درباره آنها ميفرمايد: أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ.[٢]
«آيا نديدى كسانى كه نعمت خدا را تبديل به كفر كردند، و قوم خود را در جهنّم و دار البوار داخل نمودند؟! دار البوار كجاست؟ جهنّم است كه مردم در آن رفته و در آتش ميسوزند، و آنجا بد مقرّ و مكانى است.»
مراد از نِعْمَتَ اللَّهِ در اين آيه مباركه، محمّد و أهل بيت اوست كه حبّ آنها إيمان است و إنسان را داخل بهشت مىكند؛ و بغض آنها كفر و نفاق است و إنسان را داخل در آتش ميكند
[١] -. آيات ١ تا ٣، از سوره ٩٧: القدر
[٢] - آيه ٢٨ و ٢٩، از سوره ١٤: إبراهيم