پيغمبر صلّى الله عليه و آله مى‌فرمايد: خون شما و مال شما مثل امروز (عرفه) محترم است؛ يعنى به أشدّ احترام است. همينطور كه إنسان مال كسى را نميتواند ببرد و مصادره كند و تصرّف در مال او كند، همچنين نميتواند صاحب آن مال را مجبور كند كه مالش را در راه بخصوصى صرف كند. مثلًا خانه‌اش را به فلان شخص إجاره دهد و يا به قيمت كمتر از قيمت بازار به فروش برساند و يا به فلان كس واگذار نمايد. بطور كلّى هر چيزى كه خلاف إطلاق روايت است، با

النَّاسُ مُسَلَّطُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ‌

برداشته مى‌شود.

حال در اين مطلب بحث است كه: آيا اين روايت عين آن روايتى است كه از معصوم رسيده است، يا اينكه مفاد و برداشت همين خطبه رسول الله صلّى الله عليه و آله است كه فرمود:

أَمْوَالُكُمْ وَ أَنْفُسُكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا.

على كِلا التَّقْديرَين، در نتيجه تفاوتى نيست. ولى خود اين روايت در بعضى از كتب عامّه با همين لفظ از پيغمبر أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم روايت شده است و أصحاب ما نيز تلقّى به قبول كرده‌اند؛ و لذا در كتب فقهى خود ذكر نموده‌اند. گرچه اين عبارت از طريق خاصّه سندى از معصوم ندارد، أمّا چون سندش از عامّه تلقّى به قبول شده است، فقهاء آنرا پذيرفته و به آن عمل نموده‌اند.

زيرا ما تمام رواياتى را كه از عامّه نقل شده است ردّ نمى‌كنيم؛ بلكه روايات مورد وثوق و اطمينان را قبول مى‌نمائيم. و اين روايت از همان رواياتى است كه قابل قبول است.

مضافاً به اينكه خطبه‌هائى كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم در عرفات خوانده‌اند، تأييد اين مطلب را مى‌نمايد.

خطبه رسول أكرم صلّى الله عليه و آله در سرزمين منى پس از عرفات‌

أمّا خطبه آنحضرت در منى نيز شاهد گفتار ماست. حضرت بعد از اينكه‌