ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٢٠٣

أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ‌

بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‌

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِينَ مِنَ الآنَ إلَى قِيَامِ يَوْمِ الدِّينِ‌

وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ‌

حقوق رعيّت بر والى بر سه گونه است:

أوّل: حفظ جان و مال و ناموس و عِرض.

دوّم: حقّ آزادى در مرام و مسلك نسبت به مسلمانان و همچنين يهود و نصارائى كه در ذمّه حاكم إسلام باشند؛ در صورتى كه عليه حكومت توطئه نكنند.

سوّم: حقّ حفظ و نگهدارى و مواظبت از جسم و روح آنها.

أمّا حقّ أوّل، كه نگهدارى جان و مال و ناموس و عرض باشد، دليل بر آن خطبه‌هائى است كه از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم در عرفات و منى رسيده است.

خطبه رسول أكرم صلّى الله عليه و آله در عرفات در حجّة الوداع‌

رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم درحِجّة الوداع چادر خود را روز نهم (عرفه) در نَمِرَه‌[١] افراشتند. هنگام زوال شمس كه حجّاج بايد در زمين عرفات باشند، رسول خدا ناقةقَصْوا[٢] خود را طلبيدند و بر روى آن سوار شدند

[١] - نَمِرَة به فتح نون و كسر ميم، ناحيه‌اى است متّصل به عرفات كه جزء عرفات نيست؛ و فاصله آن تا مكّه بنابر نقل« معجم البلدان» يازده ميل است.

[٢] - قَصوآء به فتح قاف و مدّ است؛ و اينكه بعضى به ضمّ قاف و قصر: قُصوى خوانده‌اند اشتباه است. و اين ناقه، غير از ناقة عَضْباء و جَدْعاء است. و بعضى كه تمام اين أسامى را علم براى ناقة واحدى دانستند نيز اشتباه است.