در خبر عبد الله بن مُغيره آمده بود كه: محمّد بن عبد الله از حضرت امام رضا عليه السّلام از اين خبر سؤال كرد و من هم گوش ميدادم كه مى‌گفت: پدر من براى من حديث كرد از أهل بيتش از آبائه عليهم السّلام (ظاهراً از آبائه عليهم السّلام يا حضرت صادق و يا حضرت باقر عليهما السَّلام بوده‌اند) كه بعضى پيش آن حضرت گفتند: در ولايت ما لشكرگاه و رباط است؛ يعنى آنجائى كه ساخلوى لشكر و محلّ تجمّع جَيش است براى اينكه به هر نقطه‌اى كه بخواهند حمله كنند؛ و به آن موضع قزوين ميگويند: و دشمنانى هم هستند كه به آنها ديلم ميگويند. آيا در اينصورت براى ما جائز است كه برويم جهاد كنيم، يا نگهدارى سنگر كنيم؟!

آنحضرت در جواب سائل فرمودند: بر شما باد كه حجّ خانه خدا را بجاى آوريد! دو مرتبه حديث را إعاده كرد، باز حضرت فرمودند: بر شما باد به اين خانه خدا، پس حجّ آن را بجاى آوريد. آيا خوشايند نيست براى احدى از شما كه در خانه خود باشد و از آنچه خداوند به او عنايت كرده از سعه و أموال، بر عيالش إنفاق كند و منتظر أمر ما باشد (يعنى منتظر قيامت و حكومت، و منتظر إمارت و رياست و إمارت ما باشد). پس اگر أمر و قيام ما به او رسيد، مانند