ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٢٠٤
و آمدند تا به وسط وادى عرفات رسيدند؛ در اين هنگام مردم را مخاطب قرار داده و اين خطبه را إيراد كردند:
دلالت خطبه بر وجوب حفظ جان و مال مسلمين و منع از ربا
إنَّ دِمَآءَكُمْ وَ أَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِى شَهْرِكُمْ هَذَا، فِى بَلَدِكُمْ هَذَا. أَلَا كُلُّ شَىْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمِى؛ وَ دِمَآءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ؛ وَ إنَّ أَوَّلَ دَمٍ أَضَعُ مِنْ دِمَائِنَا دَمُ ابْنِ رَبِيعَةِ بْنِ الْحَارِثِ؛ وَ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِى بَنِى سَعْدٍ فَقَتَلَهُ هُذَيْلٌ. وَ رِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ؛ وَ أَوَّلُ رِبًا أَضَعُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَلِّبِ، فَإنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ
.[١]
«همانا بدانيد: خونهاى شما، و أموال شما محترم و داراى ارزش و حرمت است مانند حرمت و احترام چنين روزى كه در آن هستيد، و چنين ماهى (ذو الحجّة) كه در آن بسر مىبريد، و چنين شهرى كه در آن سكنى گزيدهايد. ريختن خونهايتان و بردن أموالتان بر يكديگر حرام است. آگاه باشيد! تمام امور و سنّتهاى جاهليّت را در زير قدمهاى خود محو كردم! خونهايى كه در جاهليّت ريخته شده است زير گام من است و قصاص ندارد! و أوّلين خون از خونهاى ما كه در جاهليّت ريخته شده است و قصاصش را ساقط كردم، خون ربيعة بن حارث بن عبد المطلّب است، كه از طائفه بنى سعد زن شيرده و مُرضعه طلب نمود، و او را طائفه هُذَيل به قتل رساندند. و چون مسلمان نبوده است قصاص ندارد؛ گرچه پسر عموى من است.
و رباهايى كه در جاهليّت تعهّد به آنها شده است همگى را از اعتبار انداختم. و أوّلين ربا و منفعت پولى را كه از اعتبار انداختم و زير قدم خود قرار دادم، رباهايى است كه عموى من: عبّاس بن عبد المطلّب از مردم مىخواهد؛ منفعت اين پولها و رباها را ساقط كردم!؟
[١] - مشروح اين خطبه با ذكر مصادر آن در كتاب« إمام شناسى» ج ٦، ص ١٣٢ آورده شده است.