ابن شهرآشوب گرچه مطالب كتابش را با سند ذكر نكرده است، وليكن رواياتى را كه نقل ميكند، از بسيارى كتابها كه با سند ذكر مى‌كنند معتبرتر است. «مناقب» ابن شهرآشوب كتابى است بسيار نفيس، بسيار معتبر، و از نفائس و ذخائر كتب شيعه است. ابن شهرآشوب مرد علم، مرد درايت، مرد فهم بوده است؛ و بنده بسيارى از «مناقب» را كه مطالعه نمودم و بعد با تواريخ أهل تسنّن و رواياتى كه از طريق آنها وارد شده است تطبيق كردم، ديدم لُبّ و حقيقت آن معانى را كه آنها تصديق دارند، اين مرد بزرگ در اين كتاب جمع كرده است. و خلاصه، بسيارى از مطالبى كه مُجمعٌ عليه بين شيعه است و أهل سنّت هم نمى‌توانند آنرا إنكار كنند در اين كتاب موجود است؛ و عين آن روايت يا مشابهش را ابن شهرآشوب در مناقب دوازده إمام آورده است. الحقّ كتاب نفيسى است و سزاوار است با بهترين طبع و تعليقه‌هاى مفيد در دسترس علماء قرار گيرد. اين كتاب از جهت اعتبار از بسيارى از ديگر كتبى كه مسندند قوى‌تر و استوارتر است؛ زيرا بعضى از كتابهاى مسند كه روايت را با سلسله سند نقل مى‌كند، يا در سندش ضعف مشاهده مى‌شود و يا بواسطه جهالت راوى از درجه اعتبار ساقط ميشود. و أمّا اين شخص از نظر إتقان و ثبت و ضبط بدرجه‌اى است كه نقل نمى‌كند مگر چيزى را كه به آن اطمينان داشته باشد، و از جهت درايت موجب اطمينان و سكون خاطر شود. ابن شهرآشوب چنين مردى بود! و عليهذا چون وى اين مطلب را در كتاب خود آورده است موجب وثاقت خواهد شد.

كُلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَآئِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ ...

أمّا منظور از رايت در روايتى كه مرحوم مجلسى در «بحار الانوار» نقل كرده است و در «روضة كافى» هم آمده است (كه حضرت صادق عليه السّلام به أبى بصير فرمودند:

كُلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ الْقَآئِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَهِ عَزّ وَ جَلَ‌

) نميتواند هر رايتى باشد كه در راه و ممشاى حضرت قائم عليه السّلام حركت كند؛ بلكه مقصود رايتى است كه در مقابل رايت قائم است.