ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٢٢٣
درس چهل و هشتم: تعزير و شكنجه براى إقرار متّهم ممنوع؛ و إقرار پس از تعذيب سنديّت ندارد
أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ
وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِينَ مِنَ الآنَ إلَى قِيَامِ يَوْمِ الدِّينِ
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ
عرض شد رعيّت سه حقّ بر والى دارد:
أوّل، حقّ حفظ جان و مال و ناموس و عِرض. دوّم، حقّ آزادى شخصى و آزادى در عقيده و قانون. سوّم، حقّ رسيدگى به امور رعيّت از جهت تأمين نيازمنديهاى جسمى و روحى. در لزوم رعايت حفظ جان و مال و ناموس و عِرض مسلمانان بر والى در درس قبل مطالبى بيان شد.
أمّا حقّ آزادى شخصى اين است كه: أفراد در زندگى شخصى خود آزادند و مورد تعقيب و تهديد واقع نمىشوند؛ و كسى را بمجرّد اتّهام نمىتوان گرفت و او را به زندان انداخت، يا اينكه مجازات كرد. و تا هنگامى كه جرم در نزد حاكم به ثبوت نرسد إجراء حدّ و تعزير جائز نيست.
در سيره رسول أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم آمده است: رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مشغول خواندن خطبه بودند؛ در اين ميانبهز بن حكيم برخاست و گفت: يا رسول الله! همسايگان مرا به چه جرمى گرفتند؟ رسول خدا صلّى الله عليه و آله اعتناء نفرمود. براى مرتبه دوّم در ميان خطبه اعتراض كرد، رسول خدا صلّى الله عليه و آله اعتناء نفرمود. و در مرتبه سوّم كه اعتراض نمود و از بازداشت آن أشخاص توضيح خواست، رسول خدا