ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٦٨
عليه السّلام اين آيه را آورد:
وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً.[١]
«و ما قرار نداديم رؤيائى را كه اكنون به تو نشان داديم مگر فتنه و امتحانى براى مردم؛ و ما قرار نداديم شجره ملعونه در قرآن را مگر فتنه و امتحانى براى مردم (وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ عطف است بر الرُّؤْيَا. يعنى: وَ ما جَعَلْنا الشَّجَرَةَ الْمَلْعونَةَ فى الْقُرْءَانِ إلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ؛ هم اين رؤيا و هم شجره ملعونهاى را كه در قرآن قرار داديم فتنهاى است براى مردم). و ما مردم را مىترسانيم و بيم ميدهيم؛ أمّا اين توعيد و تخويف ما موجب زيادى طغيان آنها خواهد شد.»
جبرائيل به رسول خدا گفت: مراد از شجره ملعونه در قرآن بنى اميّه هستند. رسول خدا گفت: اى جبرئيل، آيا اينها در عهد و زمان من پيدا ميشوند و بر روى منبر جستن مىكنند و مردم را كه رو به قبله نشستهاند، به عقب و قهقرى بر ميگردانند؟!
قَالَ: لَا! وَ لَكِنْ تَدُورُ رَحَى الإسْلامِ مِنْ مُهَاجَرِكَ فَتَلْبَثُ بِذَلِكَ عَشْرًا، ثُمَّ تَدُورُ رَحَى الإسْلامِ عَلَى رَأْسِ خَمْسَةٍ وَ ثَلاثِينَ مِنْ مُهَاجَرِكَ فَتَلْبَثُ بِذَلِكَ خَمْسًا، ثُمَّ لَابُدَّ مِنْ رَحَى ضَلالَةٍ هِىَ قَآئِمَةٌ عَلَى قُطْبِهَا، ثُمَّ مُلْكُ الْفَرَاعِنَة.
«جبرئيل گفت: نه! در زمان حيات تو پيدا نمىشوند. چرخ آسياى إسلام از زمان هجرت تو تا ده سال مىگردد (يعنى تو ده سال بيشتر زنده نمىمانى) همينكه از دنيا رحلت كنى، چرخ إسلام از حركت مىايستد تا ٣٥ سال از هجرت تو بگذرد؛ آنگاه چرخ إسلام بكار مىافتد و آسياى إسلام به گردش در مىآيد و پنج سال گردش ميكند؛ و پس از آن چارهاى نيست از آسياى ضلالت كه قائم است بر قطبش، و اين آسيا روى قطب ضلالت خود گردش ميكند؛ و
[١] - قسمتى از آيه ٦ ٠، از سوره ١٧: الإسرآء؛ و ابتداء آيه اينطور است: وَ إِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ.