ولايت فقيه در حكومت اسلام - حسينى طهرانى، سيد محمد حسين - الصفحة ٥
و نرمى و سهولت و آرامش حجّ را ترجيح دادى! در حالتى كه خداوند عزّ و جلّ مىگويد: خداوند از مؤمنين جانهاى آنها و مالهاى آنها را در مقابل بهشت خريدارى نموده است؛ اين مؤمنين در راه خدا جهاد مىكنند، مىكشند و كشته مىشوند؛ و اين معامله و اشترائى كه خدا با مؤمنين كرده است (پيمان و ميعادى است كه خدا بر خود نهاده است) و خود به پيمان و تعهّد حقّ، متعهّد اين معامله شده است؛ و اين پيمان در تورات و إنجيل و قرآن بيان شده است.
بنابراين، چه كسى بيش از پروردگار متعهّد به وفاى چنين عهد محكم و مستحكمى است كه خداوند با مؤمنين بسته و خود متعهّد به وفاى آن شده و در اين كتب آسمانى نازل فرموده است؟! پس بشارت باد شما را به اين بيعى كه با خدا مىكنيد! (يعنى جانها و مالهاى خود را مىفروشيد و در مقابل آن بهشت مىخريد) و اين رستگارى بزرگ و نجات و ظفر عظيمى است.»
فَقَالَ لَهُ عَلِىٌّ بْنُ الْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللَهِ عَلَيْهِمَا: أَتِمَّ الايَةَ!
وقتى عبّاد آيه را تا اينجا خواند حضرت به او فرمودند: «بقيّه آيه را بخوان
»! فَقَالَ: التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ.[١]
«آن مؤمنين كسانى هستند كه تائب به سوى خدا هستند و أهل عبادتند، و پيوسته حمد و سپاس خدا را بجا مىآورند و به سياحت مىروند (و از تماشاى آثار جمال و جلال پروردگار در بيابانها و كوهها و مناظر اين عالم به خدا تقرّب مىجويند) و أهل ركوعند و أهل سجودند، و أهل أمر بمعروف و نهى از منكرند، و حافظين حدود خدا هستند (از مقرّرات و أحكام و قوانين خدا پاسدارى مىكنند) و مؤمنين را بشارت بده».
[١] - آيه ١١٢، از سوره ٩: التّوبة