قيامهائى كه تا بحال از خاندان أهل بيت صورت گرفته، به صور مختلف بوده است. يكى قيام محمّد (صاحب نفس زكيّه) پسر عبد الله محض بن الحسن ابن الحسن بن علىّ بن أبى طالب عليه السّلام، يعنى نواده حضرت إمام حسن مجتبى است.

عبد الله محض از بزرگان و شيوخ، و از رؤساى بنى الحسن بود؛ و در زمان خود در بنى الحسن بى نظير بود و حضرت صادق عليه السّلام به او خيلى احترام مى‌گذاردند. او چنين خيال مى‌كرد كه منظور پيغمبر كه فرمودند: «مهدىّ عليه السّلام از صُلب من بوجود مى‌آيد و از ظلم و عدوان جلوگيرى مى‌كند، و نام او نام من است» پسر او محمّد است؛ لذا مردم را به بيعت با محمّد دعوت مى‌نمود، و محمّد هم به همين عنوان قيام كرد؛ و منصور دوانيقى هم تمام بنى الحسن را گرفت و در زندان انداخت؛ و عبد الله محض و برادرش حسن مثلّث (كه جدّ أعلاى استاد ما، آية الله حضرت علّامه طباطبائى است؛ و سادات طباطبا از بنى الحسن و از أولاد حسن مثلّث هستند) را بجرم اينكه آنها از مكان محمّد و برادرش إبراهيم خبر دارند و بايد جاى آنها را به او نشان بدهند، در مدينه و مكّه به أنواع عذابها مبتلا ساخت؛ و همه آنها بى گناه بودند.