كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٩٣ - اقسام كلاب

«سلوقى» بوده، يا اينكه اغلب افرادش از سلوقى بوده است، ولى اين غلبه وجود سبب انصراف مطلقات نميشود.

٢. «كلب صيود»؛[١] سگى كه آموزش ديده و داراى ملكه اصطياد و شكار كردن شده است كه به آن «كلب معلّم» گويند و شايد آوردن صفت مشبهه اشاره به همين جهت باشد، چون داراى معناى ثبوتى است.

٣. «الكلب الذي لا يصيد أو لا يصطاد»؛[٢] مفهوم اين جمله اين است‌: «الكلب الذي يصيد أو يصطاد». فعل ظهور در حدوث دارد؛ بنابراين مقصود سگى است كه بالفعل در خارج شكار ميكند، خواه براى اين امر تربيت شده باشد يا نه. البته شايد هم چون مضارع بر استمرار دلالت دارد منظور همان كلب صيد يا صيود باشد. به هر حال هر سه تعبير با اطلاقشان سگ شكارى غير سلوقى را هم شامل‌اند و فتواى مشهور به جاست كه اين نيز معاملهاش جايز است.

سگ نگهبان گله و زراعت و باغ و منزل: در مورد خريد و فروش اين سه قسم دو نظريه وجود دارد:

الف) به فتواى مشهور قدما و عدهاى از متأخران از قبيل محقق اول،[٣] صاحب‌ حدائق‌،[٤] كاشف الغطاء،[٥] فقط خريد و فروش سگ شكارى جايز است و ساير سگها گرچه داراى منافع حلال و قابل توجه باشند و نزد عقلا ماليت داشته باشند معامله آنها حرام است.

دليل اين فتوا اين است كه اطلاقات روايات بيع سگ حراست را ميگيرد و دليلى بر تخصيص آن وجود ندارد. در صورتى هم كه شك كنيم، به اصاله الاطلاق تمسك ميكنيم. در اين مورد تنها سگ شكارى استثنا شده است.

[١]. ر. ك: همان، ج ٢٣، ص ٣٩٩، ح ٤.

[٢]. وسائل الشيعه، ج ١٧، ح ٣ و ٦.

[٣]. شرايع الاسلام، ج ٢، ص ١١.

[٤]. الحدائق الناضره، ج ١٨، ص ٨١.

[٥]. شرح القواعد، ص ١٤٧.