كوثر فقه - محمدى خراسانى، على - الصفحة ٧٦ - دلايل حرمت انتفاع از عين نجس

١. اصل اوّلى كه عبارت است از جواز و اباحه؛ زيرا از آيات و روايات فراوانى استفاده ميشود كه آنچه خداوند آفريده است براى استفاده و بهرهبردارى انسان است در آيات و روايات از لام انتفاع بدست مى‌آيد: خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الأرْضِ جَمِيعاً، سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي الأرْضِ، «وكلّ شى‌ءٍ مطلق ...».

٢. اصل ثانوى در خصوص اعيان نجسه: بسيارى از بزرگان فقه، اصل را بر حرمت انتفاع از عين نجس قرار دادهاند و براى اين اصل به آيات و روايات و اجماعات استدلال كردهاند كه قبل از بيان آن، سه عبارت را نقل ميكنيم:

سلار در مراسم‌:

التصرّف في الميتة ولحم الخنزير و ... حرام.[١]

شيخ در مسبوط:

كلّ نجس العين لا يجوز بيعه ولا اجارته ولا الانتفاع به ... إجماعاً.[٢]

شيخ در نهايه‌:

جميع النجاسات محرّم التصرّف فيها.[٣]

دلايل حرمت انتفاع از عين نجس‌

آيات قرآن‌

وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ،[٤] إِنّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأنصَابُ وَالأزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ،[٥] وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ،[٦] و حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ ....[٧]

در آيات فوق، خبائث و رجس و رُجز به قول مطلق تحريم گرديده است و ما به‌

[١]. المراسم، ص ١٧٠.

[٢]. المبسوط، ج ٢، ص ١٦٥.

[٣]. النهايه، ص ٣٦٤.

[٤]. اعراف( ٧): ١٥٧.

[٥]. مائده( ٥): ٩٠.

[٦]. مدثر( ٧٤): ٥.

[٧]. مائده( ٥): ٣.