پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٤ - مصيبت شورا

القدرى كه در كنار آن حضرت حضور داشتند، از خود پافشارى نشان داد.[١]

٤. معاويه را از حسابرسى و نظارتى كه آن را در مورد ساير فرمانروايانش به شدت إعمال مى‌كرد استثناء نمود و او را به خود وانهاد تا سال‌هاى طولانى به دلخواه خويش عمل كند و همين كار معاويه را بر طغيان و سركشى و استقلالش در شام در عصر عثمان يارى داد چنان‌كه از عثمان نقل شده در توجيه كارهاى معاويه گفت: وى پادشاه عرب است.[٢]

مصيبت شورا

اگر سقيفه و بيعت ابو بكر- به گفته عمر- عملى بى‌تدبيرانه به شمار مى‌آمد و خداوند مسلمانان را از شر آن نگاه داشت بايد گفت شورا، آشوب و بلوايى به مراتب سخت‌تر و در مسير حركت رسالت اسلامى انحرافى بزرگ‌تر به شمار مى‌آمد. در حقيقت، مسلمانان در اين شورا به آزمونى دشوار گرفتار آمدند كه برايشان فتنه‌ها و دردسرها در پى داشت و بلا و بدبختى‌هاى فراوانى براى آنان به بار آورد و در ورطه مشكل بزرگى دچارشان ساخت، زيرا در جهت كنار نهادن امام على از حكومت و سپردن زمام امور به دست افراد منحرف بى‌آن‌كه مورد نكوهش وجدان قرار گيرند، و يا علاقه‌اى به سرنوشت امت داشته باشند، توطئه‌ها به صورت علنى و آشكار، پديدار شد.

وقتى عمر در پى زخم‌هايى كه برداشته بود از زندگى مأيوس شد و به مرگ خود يقين حاصل كرد به او گفته شد: براى خود جانشينى بر ما بگمار.

گفت: به خدا سوگند! من در زندگى و مرگ نتوانستم شما را آن‌گونه كه‌

[١] . شيخ المضيره ابو هريره ٨٤

[٢] . المستدرك على الصحيحين ٤/ ٤٧٩، كنز العمال ٦/ ٢٩.